NIEUWSBRIEF

DOOR BEN FREEMAN, ILLUSTRATIES VERLEEND DOOR AIMSKOREA.ORG

Dit is Noh, verspreider van subversief anti-Noord Koreaans materiaal.

Noh Young Sun is geboren en getogen in Noord-Korea. Zijn vader was een veteraan van de oorlog tussen Noord en Zuid en werd later imker. Noh en zijn familie moesten het doen met minimale middelen en aten vaak gras en boomschors als aanvulling op de kleine beetjes honing uit pa’s korven. Toen zijn ouders scheidden, is Noh met zijn moeder en zus via de Tumen rivier naar China gevlucht.

Tegenwoordig wonen er naar schatting 150.000 illegale Noord-Koreanen in China, en bijna allemaal overleven ze door in erbarmelijke omstandigheden te werken, zoals in clandestiene steenkoolmijnen. Voordat hij werd ontslagen omdat hij geen verblijfsvergunning had, was Noh een mijnwerker. Noh werd uiteindelijk gevangen, vastgezet, teruggestuurd naar Korea en weer achter slot en grendel gezet. Daarna ontsnapte hij weer over de Tumen richting China en spoorde zijn zus op. Zij bracht hem in contact met een groep christelijke activisten die een documentaire maakten over Noh’s situatie. Ze gebruikten de documentaire om diplomatische druk uit te oefenen op Zuid-Korea en zo Noh’s verblijfsvergunning buiten schot te houden. Dat is alleszins de korte versie van het verhaal.

Noh werkt nu samen met een organisatie voor emigranten die omgekeerde propagandaboodschappen door de lucht naar Noord-Korea sturen. Toen ik hier voor het eerst over hoorde, zag ik voor me hoe een stelletje gasten naar een hek vol prikkeldraad rent en hoe ze volgekrabbelde placemats van McDonald’s aan ballonnen vol helium knopen. Die slingeren ze over het hek de lucht in, dan doen ze collectief een wens en keren tevreden weer naar huis. Noh legde uit dat het wel iets ingewikkelder ligt.

Berichten die op Noord-Korea afgestuurd worden, worden vastgemaakt aan ballonnen die tot 20 kilo wegen en die op strategisch gekozen punten aan de andere kant van de grens worden gericht. Deze activiteit wordt ook wel ‘Bbi-ra’ genoemd, en vluchtelingen vormen groepjes van vijf of zes man om één enkele hoopverspreidende actie uit te voeren. Ze versturen vooral interviews, persoonlijke verhalen over ontsnapping en leven in de buitenwereld, gedichten, illustraties en oproepen tot revolutie. Er worden nooit foto’s verstuurd omdat die gemakkelijk naar de fotograaf te traceren zijn, en omdat ze als bewijs kunnen worden gebruikt door contraspionageafdelingen in Noord-Korea. De meeste vluchtelingen zijn ervan overtuigd dat dit een effectieve manier is om het herenigingsproces te versnellen en brengen tot drie uur per dag door met het versturen van één ballon. De Zuid-Koreaanse overheid geeft op geen enkele manier opdracht tot deze praktijken, ze zien het als belemmerend voor de toch al immens onstabiele diplomatieke ontwikkelingen met het Noorden.

We hebben wat van deze contrapropaganda in handen gekregen, die hier volgt. Niet voor gevoelige lezers.


Citaat uit ‘Ik verkoop mijn dochter voor 100 won’
Door de gevluchte dichter Chang Jinsung

Overal waar mensen zijn
Is het lawaai van kogels

Vandaag in het openbaar
Wordt nog iemand vermoord.

Voel nooit medeleven.
Als dode moet je weer doden, met woede.

Verzwegen uit de verklaring
Voor het bang-bang van de schoten
Hoe komt het dat vandaag
Het zwijgen van de menigte zwaarder aanvoelt?

Een zak rijst stelen,
De dief werd gedood met 90 schoten.
Zijn beroep
boer.

---

Laat een reactie achter