|
|
DOS & DON'TS
GERELATEERDE ARTIKELEN
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
VIDEO GAMES KILLED THE RADIO STAR MIDNIGHT CLUB L.A.: SOUTH CENTRAL ARTIST SERIES Uitgever: Rockstar Games Platform: Xbox 360, PS3 Type: Downloadable content Rockstar maakt al jaren een racegameserie die Midnight Club heet. Dat doen ze met zo`n passie en enthousiasme dat de gasten van Top Gear een stel koorknaapjes lijken. Een half jaar geleden is Midnight Club L.A. uitgekomen, en daar is nu een uitbreiding voor verschenen die South Central heet. Midnight Club L.A. speelt zich af in de “tuningscene”, die we kennen uit films als The Fast and the Furious. Je zult je moeten bewijzen in straatraces terwijl het wemelt van de tegenliggers. Al snel merk je dat een ongeluk niet in een klein hoekje zit, maar zowat in elke hoek. Naarmate je meer races wint, kun je speciale trucjes leren om tegenstanders weg te beuken, even de tijd te vertragen of kun je aan de slag met mijn persoonlijke favoriet, de Electro Magnetic Pulse. Daarmee leg je alle voertuigen om je heen stil en steel je sneaky de overwinning. Om serieus genomen te worden door de concurrentie zul je jouw wagenpark moeten pimpen als een idioot. Dus niet alleen een nitro voor onder de motorkap maar ook katslauwe graphics op het dak en ronddraaiende velgen. De games die Rockstar maakt staan bekend om de vrijheid die je als speler hebt. Dat is in South Central ook het geval. Terwijl je door Crenshaw scheurt word je gebeld of je een potje wilt racen, en met één druk op de knop begint de actie. Je trekt lekker je eigen plan en als je wilt racen dan is er met een andere druk op de knop een overzicht te vinden. Wanneer je met 160 mijl per uur door Compton scheurt heb je misschien niet het idee dat je door een kunstgalerie aan het rijden bent. Toch is het raadzaam om niet alleen op het verkeer te letten, want er zijn drie kunstenaars uit het echte L.A. wiens ontwerpen te bewonderen zijn op de virtuele muren van de stad. Augustine Kofie, Jeff Soto en Coop (aka Chris Cooper) hebben met hun kunstwerken het virtuele Los Angeles een gritty vibe gegeven. De werken van Coop kom je vooral tegen op de auto’s in de game. Mocht je dat waarderen: hij verkoopt online ook graphics voor op je echte wagen. Coop is zelf amateurracer en autofanaat. De werken van Kofie en Soto sieren vooral de muren van de stad. Grote, opvallende pieces die van de wanden afspatten en de wetten van de metafysica tarten door leven te scheppen in een virtuele stad. Door South Central crossen gaat niet vervelen en door de kunstwerken waar je met 300 kilometer per uur voorbij voorbijraast is het nog cultureel verantwoord ook! Rockstar heeft trouwens al eerder gebruik gemaakt van kunstenaars. In GTA IV waren de doodles van Banksy bijvoorbeeld te bewonderen op de muren van Liberty City. Er zijn twee versies van South Central. De gratis versie: daarin zitten nieuwe tracks om te racen en een flinke lap grond. De map wordt met een derde aan oppervlakte uitgebreid. De betaalde versie kost achthonderd Microsoft-punten, maar levert je ook heel wat op. Negen nieuwe voertuigen: luxe SUV’s, Lowriders en Muscle Cars; 26 nieuwe races, twaalf nieuwe battle maps, tien nieuwe bezorgmissies, meer dan honderd nieuwe red light-races, een vrachtwagen vol nieuwe auto-onderdelen en erg belangrijk; nieuwe muziek. Want met een laffe bas de hoek omscheuren is een doodsteek voor je street cred.  RESIDENT EVIL 5 Uitgever: Capcom Platform: PlayStation 3, Xbox 360 Genre: The Genre Formerly Known as Survival-Horror Voor gamers is de aankondiging van een Resident Evil-game meestal goed nieuws. De serie biedt horror, spanning, doodsangst, bruut geweld en van de pot gerukte complottheoriën die niet zouden misstaan in het inmiddels ter ziele gegane ‘Your Wake-Up Call’ van Adam Curry. Bla bla bla, organisaties die de bevolking van hele steden in zombies veranderen om uiteindelijk de wereld te veroveren, bla bla bla. Dat soort werk. In het echt noemen we zoiets religie, in videogame-taal zijn het vaak terroristen, Sovjets of multinationals. De multinational in Resident Evil is natuurlijk de Umbrella Corporation, die in deel 5 biologische wapens test in Afrika. Voordat de game uitkwam veroorzaakte dit een klein relletje op het internet. Iedere Resident Evil-game draait om het neerknallen van zombies en in Afrika wonen nu eenmaal veel negers. Als je deze feiten combineert, kun je terecht concluderen dat RE5 gaat over het neerschieten van zombienegers (niet te verwarren met negerzombies). Gamers waren bang dat RE5 door de nieuwsrubrieken als racistisch bestempeld zou worden en de game-industrie, die toch al onder vuur ligt na de recente schietpartijen op scholen, nog verder in het verdomhoekje zouden drukken. De ophef is gelukkig uitgebleven. Enfin, de game zelf is interessanter dan eventueel gemier over het al dan niet racistische karakter ervan. Chris Redfield, de hoofdrolspeler van de allereerste Resident Evil, gaat in Afrika op zoek naar een groep terroristen die een gevaarlijk biologisch wapen hebben. Het wordt al snel duidelijk dat het gaat om een gevaarlijk virus dat de lokale bevolking verandert in moordzuchtige fanaten. Cynici zouden zeggen dat deze game eigenlijk Resident Evil 4-en-een-half is. Sterker nog, veel bladen en websites hebben geklaagd dat de games te veel op elkaar lijken. Onzin natuurlijk! Geen enkele game kan genoeg op RE4 lijken, verdomme! Het enige nadeel is dat veel van de vijanden uit de vorige game gerecycled worden. Het verschil is dat het nu negers zijn in plaats van Spanjaarden. Dit wordt verklaard door het feit dat Chris te maken heeft met een variant van hetzelfde virus dat in RE4 de Spanjaarden tot waanzin dreef. De besturing lijkt erg veel op die van Resident Evil 4, wat betekent dat het niet mogelijk is om te schieten terwijl je loopt. Dwaze figuren bekritiseren deze beslissing, terwijl het juist één van de interessantste spelmechanieken is. “Kan ik nog snel een paar schoten lossen, of moet ik nu echt wieberen,” zul je je constant afvragen. Hoe verder je in de game komt, hoe belangrijker dit wordt, aangezien veel vijanden in één beweging je [vul hier elk willekeurig lichaamsdeel in] van je romp kunnen, en onherroepelijk zúllen, scheiden. Chris heeft in Resident Evil 5 een partner: een Afrikaanse dame die wraak wil nemen op de guys die de biowapens uitgetest hebben op de inheemse bevolking. De A.I. van deze sidekick is vaak dramatisch (racisme!), maar gelukkig kun je ook via internet samen spelen met andere mensen. Wel eerlijk de ammunitie delen dan, anders wordt het niet leuk.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
