|
|
DOS & DON'TS
GERELATEERDE ARTIKELEN
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
TORPEDOSMOKKELDrugs slepen over de oceaanbodem
INTERVIEW DOOR SANTIAGO STELLEY Foto’s door Bernardo Loyola, David Feinberg en Dr. Miguel Angel Montoya 
Drugskartels worden al jaren geconfronteerd met hetzelfde probleem: hoe transporteren we onze drugs van de arme gebieden waar ze worden gemaakt naar de minder arme gebieden waar ze worden gekocht? In het begin van deze eeuw, toen de drugssmokkel in Colombia nog werd gedomineerd door de opgesloten kopstukken van het Cali Kartel, werd op dit gebied een technologische doorbraak geforceerd door zelfgemaakte torpedo’s en half-afzinkbare schepen te vullen met drugs. Dr. Miguel Angel Montoya is een voormalige smokkelaar die aan het hoofd stond van dit project, waarbij een eenvoudig radiotoestel werd gemonteerd op de uitgeholde buizen die de kartels achteraan hun bescheiden sleepboten bevestigden. Hierdoor werd het strijdtoneel voor de oorlog tegen drugs van de lucht naar de zee verplaatst. Als een marinepatrouille toch argwaan kreeg werd de smokkelwaar gewoonweg losgesneden en even later weer door een andere boot opgevist dankzij het radiosignaal van de torpedo. Na al die jaren gelooft Montoya echter nog altijd niet dat de douane er ooit in zal slagen om de zwaar gefinancierde inspanningen van drugskartels om hun waar aan de man te brengen te stoppen. Vice: Kun je mij vertellen wat je precies doet? Dr. Miguel Angel Montoya: Ik ben dokter en was vroeger lid van een organisatie die drugs smokkelde. Juist, het Cali Cartel. Hoe hebben ze jou gerekruteerd? De organisatie was op zoek naar een Mexicaanse contactpersoon in Colombia, en mijn vriend bracht de bal aan het rollen. Het was mijn eerste ervaring met cocaïnesmokkel tussen Colombia en Mexico. Waaruit bestond jouw rol? Oorspronkelijk reisde ik naar Colombia om de coördinaten te noteren voor de vliegtuigleveringen. Ik fungeerde als liaison om te verzekeren dat alles vlot verliep. Uiteindelijk maakte je deel uit van een revolutie die het transporteren van drugs volledig veranderde. In 2000 kreeg een vriend van mij, een ingenieur uit Medellín, het idee dat een uitgeholde torpedo tussen 500 kilo en vijf ton cocaïne zou kunnen transporteren. Kun je ons het ontwerp daarvan even uitleggen? Dat was gebaseerd op torpedo’s die gebruikt werden tijdens de oorlog. De blauwdrukken toonden dat ze bestonden uit een buis rond een andere buis. De binnenste buis was opgedeeld in vijf compartimenten, wat moest voorkomen dat de torpedo in geval van botsing zou vollopen met water. Waren het aangedreven torpedo’s? Eigenlijk werden ze gesleept door middel van stalen kabels van zo’n 300 meter lang. Staalkabels zorgen wel voor heel wat spanning aan boord van een sleepboot en het is niet eenvoudig om ze binnen te halen. Als jullie werden opgemerkt was het alternatief dan om de torpedo los te snijden? Ja, dat gebeurde via een veiligheidsslot. De kabel bleef dan aan de torpedo hangen. De torpedo zelf verdween onder water en was dus onmogelijk te vinden. Hoe konden de drugskoeriers hem dan terugvinden? Bovenaan hadden we een aangepaste aansluiting voor een radiozender bevestigd. Die was uitgerust met een timer en een GPS toestel en werd aan boord voortdurend in het oog gehouden. Via een decoder en een VHS-radio, die geactiveerd was met een klok, zond de boot de frequentie van de radioboei uit en konden we de locatie opsporen via satelliet. Waar haalde je het idee voor de radiozender vandaan? We hadden gezien hoe de boten van tonijnvissers boeien achter zich aan sleepten waaraan hun netten hingen. We pasten de boeien aan door het drijfmechanisme te verwijderen en er een elektronisch mechanisme in te passen. Heel slim gezien. Het idee werd eigenlijk samengesteld uit dingen die al bestonden. Zowel de visboeien als de torpedo’s waren er al. Iemand kreeg gewoon het idee om het ene met het andere te combineren. Zo gesofisticeerd is het niet. Het is gewoon een idee dat op de werkelijkheid wordt toegepast. Hoe controleerde je de diepte van de torpedo tijdens het slepen? De buis had een ballastsysteem waarbij er water in de kamer kon, zodat ze onder water bleef. Wanneer het water ontsnapte kwam de torpedo weer bovendrijven. Het voordeel daarbij was dat, bij hoge snelheid, de torpedo tot 30 meter onder water zakte en onzichtbaar werd.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
