RECENSIES
|
|
|
|
|
|
|
|
|
THE HORRORS
|
|
STONE AXE
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
YEAH YEAH YEAHS
|
|
PEACHES
|
|
|
|
B-REAL
Smoke N Mirrors
Duck Down
|
 Voor de terugkeer van de Bert van de hiphop ga ik wel even zitten. Smoke N Mirrors zit in de basis goed in elkaar. De geflipte kinderrijmpjes van Cypress Hill hebben plaatsgemaakt voor een wat oudere en rustigere B-Real. Wat het van echte grootsheid weerhoudt is aan de ene kant het gebrek aan memorabele meezingers en aan de andere kant het blijven steken in oersaaie hiphopclichés van stoere praat en mislukte drugdeals.
M7 |
|
FATMAN SCOOP
The Voice of The Club
Groove Attack/
Rough Trade |
|
 |
DOOM
Born Like This
Lex/V2
|
 Je kent me, ik kan het niet zo goed uitstaan als iemand beter is dan ik, maar ik moet in DOOM toch echt mijn meerdere erkennen. Ik bedoel, ik ben net zo verslaafd aan Cartoon Network en comics als wie dan ook, maar zo consequent hard komen als die DOOM? Het lukt me niet. Misschien moet ik me ook maar eens een paar jaar gedeisd houden en een inspiratiebuffer opbouwen. Ja, dat ga ik doen.
KANYE WEST |
|
|
 Soms denk ik dat Vice mij eigenlijk helemaal niet aardig vindt, en dat ze me alleen maar dulden omdat ik fantastisch kan koken en erg mooi haar heb.
NAFFER |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
 PEACHES
I Feel Cream
XL/V2 |
 Het is dat Soulwax hier een track doneert aan mw. Nisker, anders was dit echt een compleet achterhaalde, waardeloze plaat geweest. Hoewel, die track van Soulwax is ook respectafdwingend middelmatig. Hé Peaches, ik heb een idee. Ga terug naar 2001 en stop dan en daar met muziek maken. Bedankt hoor!
MIGHTY MOUSE |
|
THEO TRAVIS & FEAR FALLS BURNING
The Tonefloat Sessions
Tonefloat |
Ambient, je denkt dat het makkelijk is om te maken. Even een paar synthesizers aanzetten en warm laten worden, een beetje aan de knoppen draaien, lang de toetsen ingedrukt houden en klaar. Maar met die werkwijze is de kans dat het kut wordt erg groot. The Tonefloat Sessions bestaat uit twee lange stukken met veel herhaling en zonder duidelijke vooruitgang, Bloedmooi. Kan zich meten met het betere werk van Eno en dat is geen makkelijk te geven compliment.
SYBARIS |
|
GUI BORATTO
Take My Breath Away
Kompakt/NEWS |
 Dit is hoe het klinkt als de Teletubbies een stel keyboards kopen op Marktplaats: minimal techno met zich herhalende, lieftallige melodietjes. Nogal langdradig en tandeloos, maar ik mag er niet over oordelen want ik ben geen baby.
PEDO PHIL |
|
DIVERSE ATRIESTEN
Final Song #1
Get Physical/V2 |
 God schijnt dan wel een DJ te zijn, DJ’s zijn niet God. Daarom belanden ook plaatjesdraaierts een keer tussen zes planken. Sommigen hebben daar, zo tussen het crossfaderberen en vinylvingeren door, weleens over nagedacht. De vraag aan o.a. Laurent Garnier, Richie Hawtin, Coldcut en Ricardo Villalosbol was welke muziek er moet worden gedraaid zodra ze aan de wormen worden overgeleverd. En dat leverde deze Waarheen/Waarvoor van de housegeneratie op.
PRINCE POLLY |
|
THIS IS TOTAL WAR
You, Me and the Kingdom of Fire
Goomah/Excelsior/V2 |
|
|
MISS KITTIN AND THE HACKER
Two
Nobody’s Bizzness/NEWS
|
Ik was even bang dat ik twee keer dezelfde recensie moest gaan schrijven, maar Miss Kittin & The Hacker hebben het net iets beter begrepen dan Peaches. Dit is dan ook geen electroclash maar iets tijdlozere, melodieuze technopop. Bovendien is dat zachte accent van Kittin erg fijn, alsof ze met haar tong zachtjes het oorsmeer van je trommelvlies likt. Alles lijkt koek en ei, tot een cover van ‘Suspicious Minds’ je plotseling in de nieren trapt. Vrouwen...
MIGHTY MOUSE |
|
TROUBLE ANDREW
Remixed Remastered
Virgin/EMI |
Tot voor kort waren singer-songwriters types met een akoestische gitaar en vervelend haar. Daar komt langzaam maar zeker verandering in: tegenwoordig hebben ze steeds vaker een zolderkamerstudio en maken ze, zoals Trouble Andrew hier, niemendalletjes met een lichte retro-electro-inslag. De fashionista’s zijn nog druk met elkaar in beraad over wat voor coupe daar bij hoort.
BANDIT |
|
BRIAN SANHAJI
Stereotype
Groove Attack/
Rough Trade |
Wel eens zoiets saais geluisterd dat erover schrijven een soort outer body experience wordt? Nee? Koop dan deze plaat. Staat in de platenzaak onder de z van zzzzz. Ik ben deze recensie serieus drie dagen geleden begonnen en schrik net pas net wakker. Ze zouden via een sticker op de voorkant moeten waarschuwen voor een spontane coma.
HUGGYBEAR |
|
FILTHY DUKES
Nonsense in the Dark
Fiction/V2 |
 Met zo’n titel maak je het de recensent wel heel makkelijk, niet? Dit DJ-duo uit Londen wilde na een paar remixen ook wel eens een eigen plaatje maken en belde toen een hoop min of meer bekende vriendjes op om iets in te zingen. Erg filthy is het allemaal niet: het geluid hangt ergens tussen Hot Chip en de Pet Shop Boys, maar dan schreeuweriger. Toch staan er een paar leuke tracks op die je heel misschien in de club zal horen als de MP3-jay de map ‘Justice’ per ongeluk van zijn laptop heeft gedelete.
CMDR. KEEN |
|
|
Oké, dit is dan echt het laatste jongen/meisje-electroduo dat we in Vice gaan big-uppen. We mogen This Is Total War zo graag omdat ze zo’n raar stel zijn: de kleine, breekbaar uitziende zangeres Mante tegenover de grote ex-Travolta (en ex-Vice-columnist) Vincent Koreman achter de apparatuur. Terwijl hij de lompste beats van het decennium aflevert, zingt Mante met authoriteit over liefde, drugs en bootyshaken. We like!
BRIAN BEEFSTEAK |
|
|
|
 |
|
|
|
LUCKY FONZ III
A Family Like Yours
PIAS
|
Kijk die hoes eens! Dat is een grap toch? Wat is er gebeurd? Lucky Fonz was toch die guitige Huckleberry Finn-achtige jongen die zong over vuurtorens en er altijd uitzag alsof hij je zijn rapport wilde laten zien? Hier lijkt hij ineens op Guus Meeuwis. Als hij zich echt zo gaat kleden voor de festivals deze zomer, dan zul je mij achterin de tent vinden. In tranen.
RONALD PLASTERK |
|
ELENI MANDELL
Artificial Fire
Make My Day/
Sonic Rendezvous |
Zet Artificial Fire op en je wordt getart door beelden van door Satan bedachte romantische comedy’s annex tv-series waarin per decreet van de Duistere Heer een singer-songwriter van het vrouwelijk geslacht een puntig maar beschaafd liedje komt zingen. Maar aanschouw het wonder: zelfs in dat genre kan het soms goed gaan. Eleni Mandell heeft de juiste stem en tekstuele sulligheid om heel charmant over te komen.
YATAGAN |
|
|
OFFICIAL SECRETS ACT
Understanding Electricity
One Little Indian/Bertus |
Eén van die talloze bands die op London Calling staan en waar dit jaar heel druk over gedaan wordt, maar waar je bij hun tweede album niemand meer over zult horen. Oké, misschien een muziekminnend neefje een keer tijdens een familieweekend, maar dan niet per se in positieve zin.
BLOEDKOP |
|
KISMET
Hiatus
Beep! Beep!
Back up the Truck |
Mijn afhaalturk heet Kismet. Goed eten. Tenzij je over de genocide op de Armeniërs begint. Dan wordt ‘ie link en hangt hij zijn zweterige schwanz even in je borak, voor wat extra kopkaas. Dat zullen deze gasten niet doen: ze komen namelijk uit Utrecht, waar het Tuinkabouterbevrijdingsfront nog steeds als terroristische groepering te boek staat. Leuk plaatje, dat wel, en gratis neer te halen op hun site.
HAKIM |
|
THE VIRGINS
S/T
Atlantic/Warner Music |
De muziekindustrie is eigenlijk een groot casino. Bewijsstuk A zijn The Virgins, een groep uit New York waar Warner Music veel pokerchips op heeft ingezet, getuige het persbericht van maar liefst vijf kantjes dat bij deze CD zat. Dat doe je alleen als je gelooft dat je nieuwe ontdekking het goed gaat doen. Ze hoeven zich geen zorgen te maken: The Virgins klinken als een acceptabele, fris gewassen versie van NYC-kwartetten als The Strokes en The Rapture. Bereid je er vast op voor dat deze mierzoete popband snel groot en onuitstaanbaar gaat worden.
JUSTIN THYME |
|
YEAH YEAH YEAHS
It’s Blitz
Polydor/Universal |
Een meesterzet van Karen O en haar mannen: terwijl de hele blogosphere nog nahijgt van de hype rondom je meest recente samenzweringen (eighties disco met Peaches) gewoon een keiharde nieuwe plaat droppen! Althans, keihard? De liefhebbers van de manische beginperiode van de YYYs komen hier niet aan hun trekken. Nick Zinner heeft zijn gitaar grotendeels ingeruild voor synthesizers, wat een fijn glamourous Talking Heads-achtig sfeertje oproept. Nice!
HUGGY BEAR |
|
 |
|
JEREMY JAY
Slow Dance
K Records/Konkurrent
|
Jeremy Jay is een hopeloze romanticus met potpourri op zijn toilet. Slow Dance klinkt ongeveer alsof je vrolijke elfjarige broertje op zijn eerste Stagg-gitaar jouw favoriete post-punk- en new wave-bands probeert na te spelen. Anderen krijgen daar misschien warme gevoelens bij, ik noem het gewoon schraal.
LACHEND GEITJE |
|
|
THE PAINS OF BEING PURE AT HEART
The Pains of Being Pure at Heart
Fortuna Pop/Munich |
Mwraaaaaaaah. Hmmm. Hhummmmm. Huh? Wat is dit? Waarom is de cd al afgelopen? Ik had ‘m net opgezet. Er staat een kruimeldief te brullen… en waarom hangt mijn lul in een stofzuigerslang en hangt er een volle stofzuigerzak over mijn hoofd? Dit voelt eigenlijk wel goed.
DU FROMAGE |
|
MIRAH
(a)spera
K Records/Konkurrent |
Na het horen van deze singer-songwriter uit Oregon weet ik dat ik mijn dagen niet drie hoog achter op een stoffige kamer in Amsterdam-West hoor te slijten, zoals nu het geval is. Nee, ik hoor thuis op een troon in mijn eigen sprookjesbos, waar een tiental geile waternimfen me mango’s en stukjes kokosnoot voeren. En Mirah Yom Tov Zeitlyn (zo heet ze echt) zal mijn oppernimf zijn, dat heeft ze beloofd.
WARRY BHITE |
|
MOCKY
Saskamodie
Crammed Discs/
Coast Company |
Mocky behoort tot een losse groep van even creatieve als irritante artiesten als Gonzales, Kevin Blechdom en Jamie Lidell. Zoals wel meer elektronische muzikanten de laatste tijd had hij zin in iets héél anders en dat is een album vol kitscherige bossanova en cool jazz geworden. Heel knap en overtuigend gemaakt, maar ook compleet nutteloos en bovendien zo mierzoet dat er een tandenborstelsymbool op zou moeten worden geplakt.
ANTAEUS |
|
HJALTALÍN
Sleepdrunk Seasons
Excelsior Recordings/V2 |
Lieve Kitty, vandaag was het weer zo ver. Een dame met een bontjas kwam de winkel in. “Het ruikt hier naar bloed,” zei ik. Kwaad dat ze was! Vervolgens kreeg ik een draai om mijn oren van vader. “Je jaagt onze klanten weg, landloper!” Hij snapt er ook niets van. Maar iemand moet voor die lieve schattige nertsen opkomen. Niemand anders doet het. Waarom is de wereld toch zo wreed? Gelukkig heb ik jou nog. En de muziek van Hjaltalín, voor wanneer ik mezelf huilend in slaap ruk.
JOEY DE LA FUENTE |
|
THE VEILS
Sun Gangs
Rough Trade/Konkurrent |
Tjonge, een hoes met sterrenbeelden. Wordt Finn Andrews, schrale jankerd die hij is, spiritueel? Valt mee. Op Sun Gangs vinden we vooral wat The Veils nu al drie platen lang doen: artrock maken om in te verdrinken. Maar deze bevat nét wat meer uitschieters naar boven—‘Killed By The Boom’ is zelfs hun beste song ooit—en tegen zinnen als “Go wash your heart in the river till the water runs clear” biedt niemand weerstand.
FRITSIE |
|
|
|
|
GHINZU
Mirror Mirror
PIAS |
Stoïcijns rocken is iets dat Belgen oneindig veel beter af lijkt te gaan dan Nederlanders. Stiekem zijn we daar enorm jaloers op en reageren we ons af door jullie een bank in de maag te splitsen die op sterven na dood is, en handenwringend te lachen om jullie onvermogen een regering te vormen die langer dan vier dagen blijft zitten. Om het helemaal af te maken bombarderen we jullie ook nog eens met de bombastische powerpop van Marco Borsato en een leger oranje zuiplappen op iedere vakantiebestemming. België, namens het ganse Nederlandse volk zeg ik daarom: sorry.
JULES DESTROOPER |
|
THE DRONES
Havilah
ATP Recordings/
Konkurrent |
The Drones zijn heel erg goed.
BONN LE KING |
|
THE HORRORS
Primary Colours
XL/Beggars/V2 |
 De zang op de liedjes op deze cd is heel mooi, net als de geluiden van de gitaren, de synthesizers en de drums. Samen maken ze dat dit een cd is die ik aan al mijn vrienden wil laten horen. Iedere keer als ik dat doe, willen mijn vrienden het aan hun vrienden laten horen, die het dan weer aan hun vrienden willen laten horen, enzovoorts. Toen de vorige cd van The Horrors uitkwam riep ik trouwens als hardste dat de plaat wel aardig was, maar dat de band echt nog haar magnum opus moest maken. Dat hebben The Horrors nu gedaan. Dit album is briljant en ijzersterk, en het is allemaal aan mijn advies te danken. Primary Colours is mijn grootste prestatie ooit.
MOLENAAR |
|
VETO
Crushing Digits
Sony BMG/Bertus |
Toen ik deze cd opzette, was ik aangenaam verrast door het fijn schurende electronische geluid van het eerste nummer Blackout. Het deed me denken aan de electronica van The Knife, en ik verwachtte dan ook een heel mooie cd. Maar toen daar na 27 seconden de nare stem van de zanger overheen kwam, werden mijn verwachtingen de grond in geboord en veranderde de hele plaat in een keer in een smerig ding. Alsof je als kind glimmende kastanjes raapt, maar opeens een gepolijste, doch vochtige drol in je handjes hebt. Gadverdamme.
HARRY ROOKMELDER |
|
REEL BIG FISH
Fame, Fortune and Fornication
Rock Ridge Music |
Zolang er maar genoeg twaalfjarigen blijven beginnen met skateboarden, wiet roken, porno downloaden en meedoen aan de jaarlijkse muziekavond van de school, blijven bands als Reel Big Fish bestaan en zullen er nog vele albums gevuld met ongeïnspireerde poppunk worden uitgebracht. Eens in de zo veel jaar is het dan natuurlijk ook weer tijd voor het doldwaze album vol covers, waar na Fat Mike met zijn Me First and the Gimme Gimmes ook al lang geen eer meer aan te behalen valt. Voor een skapunkversie van ‘Brown Eyed Girl’ hoef je mij niet wakker te maken—schiet me dan maar gewoon meteen af.
DICK SWAGGER |
|
|
|
STONE AXE
Stone Axe
Roadburn Records
|
 Deze groep klinkt naar eigen zeggen als ‘a 70’s hard rock orgy with all of your favorite bands’. Maar dat is een leugen, want dit klinkt als Gerda Havertong gespietst op een puntige stok, waarna haar lichaam gevoerd wordt aan mijn hond met syfilis. Donder toch op met je slecht gespeelde, rot opgenomen en vals gezongen pseudo-stonermeuk.
ANAGRAMANIA |
|
UNION TOWN
Union Town
Powered Records |
Ik vind het artwork van Mara Piccione vaak erg tof, dus wanneer zij de moeite neemt om een albumcover te ontwerpen, zou je mogen aannemen dat de muziek ook wel ergens naar klinkt. En jawel lieve mensen, dit is grove punkrock. Het type band waarbij je bier in de rondte mag gooien, “HARDER”, “SNELLER” en “SPELEUH” schreeuwt en uitglijdt over je eigen rug. Maar let wel: melodieus en loeistrak geproduceerd.
PUNKY BREWSTER |
|
THE THERMALS
Now We Can See
Kill Rock Stars/
Konkurrent |
The Thermals zijn pas echt gasten die pas na hun dood hun verdiende credits zullen krijgen. Simpele, maar gepassioneerde drie akkoordenrock en hartstochtelijke vocalen. Ze spelen iets langzamer, maar dat maken ze goed met onweerstaanbare poppy refreintjes.
SODA POPINSKI |
|
LA MUERTE
450 Big Block
Suburban/Bertus |
Godverdomme, dit waren me nog eens een paar stoere Belgen. Van 1984–1994 trok dit tuig langs menig podium, speelden zelfs een sessie bij John Peel en daarom is nu, anno 2009, deze “limited luxury digipack collector’s edition dvd” uitgebracht ter ere van… eh, ja, waarvan eigenlijk? Voor de fans zullen we maar zeggen. Vier uur lang beeldmateriaal, waaronder het volledige afscheidsconcert in Brussel—compleet met sm-meesteres op het podium. Echte mannencore.
KUTKONING |
|
WAU Y LOS ARRRGHS!!!
¡¡¡Viven!!!
Munster Records/
Sonic Rendezvous |
¡¡¡Caramba!!! Moelie malo. Rotto al patto de festubario! Interpration siempre negativa!! Of niet? Nee, dit is prima zestiger jaren garagesurfrock gespeeld door een stel aangeschoten Spaanstalige psychobillies. De productie had alleen wel wat meer conjo’s kunnen krijgen. Dit moet je eigenlijk live zien, met overjarige, paankauwende Mexicaanse hoeren met overgewicht om je heen.
DJ BOBO |
|
| |
