MEER UIT DIT NUMMER

LIJDEN IN EENZAAMHEID

Wavves houdt van de muziek die zijn moeder haat

Foto door Robbie Butler

BEST WEL TREURIG

Nathan Williams is 22 en heeft een lo-fi-project dat hij Wavves noemt. Vroeger speelde hij in Fantastic Magic, dat zo mogelijk nog lo-fiër was dan Wavves. Als je Wavves gehoord hebt is dat moeilijk te geloven, maar toch is het zo. Nathan propt elk van de nummers die hij onophoudelijk op zijn MySpace en 82 blogs laat verschijnen vol invloeden uit zijn kindertijd. Het is een mix van West Coast G-funk, slackerpop, surfrock en meidenbandmelodietjes, warm verpakt in een sissend en krakend donsje fuzz dat de gemiddelde K Records-plaat zou laten klinken alsof hij geproduceerd is door John Ewbank. Hij heeft trouwens ook een geweldige blog over old school rap, genaamd Ghost Ramp.

Vice: Waarom lijkt het alsof je plaat is opgenomen in een blik tomaten op de bodem van de zee?

Nathan Williams: Ik neem alles op met GarageBand. Soms haal ik mijn 4-track door GarageBand en blijf ik gewoon verder spelen. Ik probeer iedere dag iets op te nemen maar mijn drumkit is net gestolen. 

Hoe komt dat?

Ik ben op reis gegaan. Toen ik vertrok stond het nog in mijn appartement, maar toen ik terugkwam was hij weg. Ik denk dat hij is gestolen door vrienden van mijn jongste broer. Dat is tenminste mijn kant van het verhaal.

Er zitten ook veel doo wop-melodietjes in jouw muziekmoeras. Wat zijn je favoriete meidenbands?

Ik vind de Marvelettes en de Ronettes echt heel tof. En de Shangri-Las natuurlijk, al is dat nogal saai om te zeggen. Meestal ga ik ervan uit dat als de naam van de band eindigt op ‘–ettes’, het wel oké moet zijn.  

Voel je je nooit eenzaam als je in je eentje moet spelen?

Al tijd. De enige manier om daar overheen te komen is wiet roken en naar Seinfeld kijken. 

Door al die distortion is het moeilijk om je teksten te begrijpen. Wil je de wereld vertellen waarover je zingt?

Eenzaam zijn.

Je bent al vrij hard opgepikt door de muziekbloggers, ook al ben je er nog maar een jaartje mee bezig. Pikken mensen het sneller op omdat je zelf een blogger bent, denk je?

Misschien. Het bloggen kwam er eigenlijk gewoon bij omdat ik bij Music Trader, een muziekwinkel in San Diego, werkte. Het was echt een verschrikkelijke tent, vol racistische sportlui en klootzakken. Na een tijdje kon ik het echt niet meer aan om van 9 tot 5 te werken en ben ik er weggegaan. Toen ik stopte met werken wilde ik graag met iemand over rapplaten praten, maar toen had ik niemand meer. Daarom ben ik Ghost Ramp, mijn blog, begonnen. Toen ik klein was waren er twee dingen waar ik van mijn moeder niet naar mocht luisteren: West Coast G-Funk en alternatieve gitaarmuziek. Dat zijn precies de twee dingen waar ik mij mee ben gaan bezighouden. 

Wavves is dus eigenlijk een combinatie van de dingen waar je van je mama niet naar mocht luisteren?

Jep. Sinds ik ben gestopt met werken woon ik weer thuis. Ik denk dat ze nu al niet meer kan wachten tot ik weer weg ben.

CALVIN JAMSON
Wavves heeft een album uit op De Stijl, dat Wavves heet.
check myspace.com/wavves en ghostramp.blogspot.com

Laat een reactie achter