NIEUWSBRIEF

Recentelijk ontvingen wij een paar ‘geschiedenisboeken’ die een vriendin van ons had meegenomen uit Pyongyang. Gezien de Noord-Koreaanse houding ten opzichte van de vrijheid van meningsuiting, en hun weigering tot het aannemen van de waarheid van het veel beter geïnformeerde Westen, gaven wij deze boeken aan onze andere vriendin HyeMee Chung om er even doorheen te bladeren. HyeMee komt uit Zuid-Korea en heeft niet veel op met de Noord-Koreaanse inzichten van de laatste 70 jaar.

THE US IMPERIALISTS STARTED THE KOREAN WAR
4/10

Dit boek is echt fictie. Elk verhaal dat erin staat is zó verzonnen of verdraaid, dat het geen historische waarde meer heeft. De Zuid-Koreanen geloofden dat ze weer samen konden gaan met het Noorden, nadat de Japanners vertrokken waren en wij weer onafhankelijk waren. Maar de Russen, Amerikanen en Chinezen trokken een grens. Dus tot op zekere hoogte is het waar dat Amerikaanse maatregelen bijdragen aan de Noord-Zuidscheiding. Maar het waren de Noord-Koreanen die de oorlog begonnen, dat staat als een paal boven water. Dit boekt zegt dat Kim Il Sung verantwoordelijk was voor de bevrijding van Korea van Japan, het noemt echter niet de Tweede Wereldoorlog of de toenmalige Amerikaanse aanwezigheid in de Stille Oceaan, die hadden toch zeker een dikke vinger in de pap als we het hebben over de teloorgang van het Japanse rijk. In dit boek staat ook dat bij de verkiezingen van 1948, in heel Korea, het Noorden gewonnen had en dat Kim Il Sung gekozen werd als staatshoofd. Dat is gewoon een grote leugen. Dit boek vertelt een heel ander verhaal dan dat ik op school heb geleerd.


THE HUMAN RIGHTS SITUATION IN SOUTH KOREA
5/10

Dit boek is best klote om te lezen, eigenlijk omdat er ook dingen in staan die waar zijn. Vroeger waren er in Zuid-Korea veel organisaties en wetten die de mensenrechten negeerden. Ons werd verteld dat die nodig waren, omdat er veel communisten in ons land zich verstopt hadden. De Nationale Veiligheids Wet, die illegaal was, hield in dat we niet naar het Noorden konden afreizen, niet over communisme mochten praten en dat we niet mochten protesteren of rellen. Het was tot op zekere hoogte om ons te beschermen, maar het ging veel te ver. Maar het is verhelderend om te lezen dat de Noord-Koreanen vonden, gezien de mensenrechten daar, dat de communisten zonder geldige rechtsgang bij ons in de bak werden gegooid. Dit laatste is volgens mij wel waar. Het gelul over vrouwenrechten in Zuid-Korea is weer compleet niet waar. Het boek beschrijft dat Zuid-Koreaanse vrouwen gratis hoeren waren voor de Amerikaanse soldaten, en dat ze geen enkel recht hebben. Ik heb zelf geen enkel bewijs hierover kunnen vinden, wanneer ik iets opzocht. Het is allemaal niet onderbouwd en totaal niet geschikt als historisch naslagwerk.


JAPAN’S WAR CRIMES PAST AND PRESENT
8/10

Dit is eigenlijk een collectie onplezierige verhalen over Japanse oorlogsmisdaden. En om eerlijk te zijn, veel van de verhalen berusten op de waarheid. Iedereen kent de Japanse gruweldaden en het meeste wat hierin staat, kreeg ik op school gedoceerd in Seoul, alhoewel de schoolboeken niet zo diepgravend op de martelingen in-
gingen als dit boek. Het lijkt erop dat dit boek is geschreven om enkel haat op te wekken tegen de Japanners en derhalve niet voor studieboek doorgaat. Het is meer propaganda. De horrorverhalen zijn niet bevestigd, het zijn meer anekdotes, en de beschouwingen zijn zodoende ook niet toe te schrijven aan individuen. Een ander vreemd ding is de rol van Kim Il Sung die verschrikkelijk overdreven wordt. In het zuiden weten we dat hij een verzetsleider was van 1934 tot 1941, en op school leerden we dat hij een soort legende was. Maar dit boek beweert dat hij een actieve partizaan is geweest gedurende de hele koloniale periode, maar een partizaan was Kim Il Sung zeker niet.

< VORIGE

MEER UIT DIT NUMMER

VOLGENDE >