NIEUWSBRIEF

INTERVIEW EN FOTO’S VAN TOMOKAZU KOSUGA, VERTAALD UIT HET JAPANS DOOR LENA OISHI

Prin is de witte Schotse Vouwoor die model staat voor de kostuums, toch?

Ja. Destijds wilde ik een helemaal witte vouwoorkat, die toen best zeldzaam waren. Toen bladerde ik op een dag door een tijdschrift en zag ik de woorden “Witte engeltjes geboren.” Voordat ik het wist, was ik aan het bellen, en ben ik naar de fokker gegaan om de kittens te bekijken. Qua gezondheid ging het toen heel slecht met me en ik kan niet geloven dat ik echt gegaan ben, maar ik deed het toch en kwam erachter dat er zeven kittens waren. Ze lagen helemaal in een wirwar en ze waren met elkaar aan het spelen. Ik heb twee uur naar ze gestaard, maar ik kon hun gezichtjes niet echt zien, bovendien was ik ziek, en ik wist niet wat ik moest doen. Maar tegen het einde kwam er een kitten met een knalrode neus naar me toe, dus ik besloot die te nemen en uiteindelijk Prin te noemen. Als ik terugkijk, denk ik dat zij mij uitkoos, alsof we bij elkaar hoorden. In maart werd ze negen. Ze is een rare kat. Toen ik ziek was, maakte ze me nooit wakker om om haar ontbijt te vragen, en wanneer ik wakker werd, lag er een speelgoedmuisje naast mijn kussen. Ze toonde veel medeleven en speelde alleen in mijn blikveld wanneer ik op bed lag. Zelfs nu maakt ze me nooit wakker, maakt niet uit hoeveel honger ze heeft.


Ze is zo schattig en ze lijkt heel makkelijk. Mijn poes zou nooit al die hoedjes en manteltjes toestaan.

Ja, ik raad mijn ontwerpen alleen aan voor katten die op zijn minst een kraagje tolereren. Als ze die niet eens verdragen, is het echt niet mogelijk om mijn ontwerpen te dragen. Hetzelfde geldt voor ietwat wildere katten. Wanneer je Prin in deze kleertjes ziet, denk je: “Oh, dit kan mijn kat misschien ook wel aan,” maar eigenlijk ligt het niet zo simpel. Bijvoorbeeld, als het een helmachtige hoofdtooi is, houden de meeste katten er niet van, omdat hun oren dan omgeklapt worden. Dat is waarom ik mijn producten in verschillende klassen indeel: Gevorderd, midden, en beginnerniveau. De beginnersproducten zijn dingen die je om de nek kan binden. Ik gebruik voor de meeste kleren klittenband omdat dat makkelijk opent en sluit. Die raad ik aan voor katten die kragen verdragen. Middenniveau producten zijn de kleertjes met lange dingen die aan de nek hangen. Katten lijken daar echt een hekel aan te hebben. De meeste katten kunnen geen matrozenstijl schooluniform aan vanwege dat hangende gouden ding voorop. Hoedjes en mantels zijn de producten voor gevorderden. We hebben ook een ‘naturel’ niveau voor katten die niets kunnen dragen, wat neerkomt op “Je hoeft niets aan, kijk maar op de site en geniet van de foto’s!”

Grappig. Wie zijn jouw klanten?

Ik heb veel vaste klanten. Er zijn een paar hartstochtelijke klanten die al mijn nieuwe kostuums kopen. Ik heb op het moment ongeveer 1500 klanten.

Krijg je nog rare verzoeken?

Ja, meestal van mannen. Meestal is het iets in de trant van “Ik wil mijn poes als konijntje verkleden, en ik wil ook konijnenoren voor mezelf. Kan je bijpassende kostuums voor ons maken?”, waarop ik meestal zeg dat het me spijt, maar dat ik geen mensenkleding maak. Talrijke mannen vragen om bij elkaar passende kostuums, maar nog geen vrouwen. Heel interessant.


Heb je nog tips over hoe je een kat zover krijgt om kleding te dragen?

Neem van tevoren altijd de persoonlijkheid van je kat in overweging, en dring ze geen kostuums op. Probeer het te doen wanneer goedgehumeurd zijn, en zeg bemoedigende dingen. Katten houden enorm van complimentjes. Je moet er ook geen mietje in zijn, ga echt helemaal los, zo van: “O MIJN GOD, wat ben jij MOOI, je bent echt de allerbeste kat OOIT!” en uiteindelijk zullen zich er beter en beter onder voelen. Zolang je je kat complimentjes geeft, zullen ze steeds beter kleding verdragen.

Wat is jouw favoriete katten outfit?

Ik houd van alle. Ze zijn als mijn kinderen. Maar ik denk dat ik de Versaille serie interessant vind. Ik was zwaar onder de indruk toen ik het materiaal vond voor de blonde pruik in die serie. Ik ging een tiara kopen bij een groothandel die een grote collectie spelden en andere dingen voor in je haar had, en toen vond ik deze pruikjes. Prin ziet er overigens fantastisch uit met blond haar. Ik verbaas mezelf over hoe ingewikkeld de kostuums zijn.

Je hebt zelfs een officieel Hello Kitty kostuum voor katten gemaakt.

Ja, het eerste Hello Kitty helmpje ooit. Mijn kostuums zijn meestal tweezijdig, maar deze is helemaal driedimensionaal. Het was interessant om te zien hoe platte dingen driedimensionaal gemaakt worden, en zo rond die tijd begon ik ambachtelijk werk echt te waarderen. Het duurde zes maanden en er gingen 22 prototypen doorheen voordat we het helemaal goed hadden. Ik was bijna in tranen. Sanrio moest ieder naamplaatje checken en ze haalden degenen die niet goed genoeg waren eruit. Het geborduurde Hello Kitty merkje moest ook een voor een nagelopen worden, en ze zeiden “De neus is niet goed, het oogje is niet goed,” enzovoort. Er waren zoveel problemen mee dat ik wilde stoppen! Maar het Hello Kitty symbooltje dat op dit kostuum is geborduurd, heeft een blouse aan, en dit is een Cat Prin en Sanrio merk dat nergens anders te vinden is, dus ze zijn best waardevol. Wat vorm betreft, was het heel lastig om de rondheid van Hello Kitty hoofd op een kattenhoofd te krijgen, omdat dat eigenlijk ovaal is.



Wat is jouw ultieme droomoutfit?

Ik ben op het moment heel erg geinteresseerd in het oude Engeland, zoals de kleding die Britse dames en heren droegen zo’n twee, driehonderd jaar geleden. Giletjes, stropdassen, hoeden zoals die van Peter Rabbit, lange, ruisende rokken, dat soort dingen. Tot nu toe heb ik zo’n 150 kostuums gemaakt. Ik dacht altijd dat er een dag zou komen dat ik geen nieuwe kostuums meer kon ontwerpen, omdat ik niet zo’n ontwerperstype ben, maar de inspiratie blijft maar komen. Er is geen moment dat ik niet een idee voor een nieuw kostuum in mijn hoofd heb. Ik denk dat hoe meer ik er maak, des te meer inspiratie blijft komen. Dat, en nieuwe materialen ontdekken.

Vertel ons over je toekomstplannen.

Eerlijk gezegd denk ik niet dat ik ben geboren om alleen maar Cat Prin te doen. Ik denk dat ik nog middenin het proces zit om mijn lotsbestemming te vinden. Mijn ultieme droom is eigenlijk om een fantasy schrijver te worden. Ik schrijf verschrikkelijk slecht, maar ik heb het gevoel dat ik kan schrijven over dingen die niet van deze wereld zijn. Het is nu alweer lang geleden, maar een jaar of twee terug kreeg ik opeens een idee voor een boektitel: Christina’s Kinderen. Het is een drieluik, en ik heb al best een goed idee omtrent de verhaallijn. Het lijkt er alleen op dat ik de komende twee jaar er nog niet aan zal werken, omdat ik zo druk ben met andere dingen. Maar het zou interessant zijn als het me lukt, en er misschien wel een Hollywood filmversie van gemaakt wordt. Maar als dat niet gebeurt, is het ook goed. Iets realistischer, het zou ook leuk zijn als een Japanse televisieserie erop wordt gebaseerd. Ik praat vaak met mijn vrienden over welke acteur welk personage moet spelen. Ik denk dat ik me dan het gelukkigst voel.


DE GELAARSDE KAT | 1 | 2 |

< VORIGE

MEER UIT DIT NUMMER

VOLGENDE >