|
|
 |
Welkom in Zweden, thuis van het ‘gewone meisje’. Nadat alle saaie jongeren in Stockholm deel uitmaakten van de emo-hype, zijn de grappige chicks in opstand gekomen. Dat betekent geen make-up, lang, slap haar en van die dikke elastiekjes om de armen, voor winderige dagen. Het is mode waarvan je weet: als je haar in de namiddag belt om een biertje te gaan drinken, is ze binnen vijftien minuten klaar om te gaan.
Broeken hebben nu hoge tailles en lichte, gedragen, Levi’s 510s schieten als paddenstoelen uit de grond. En nergens schittert het, want je kleren willen naar de klerenbibliotheek en daar willen ze niemand storen, zeg maar.
Stoeipoezen zijn een andere versie van het gewone meisje. Zij dragen spijkerbroeken die eigenlijk strak zitten, maar op de taille aan hun reet hangen, een T-shirt zonder BH (met daarop sportieve biermerken, vakantiedoelen, favoriete bands, ironische grove slogans) en platte Chelsea laarzen of Docs, welke weer helemaal in zijn.
Herinner je het je nog, toen mannen nog kinderen en een baan hadden? Wij weten het niet meer en dat is misschien wel de reden waarom iedereen die tijd wil laten herleven. De ‘opgeschilderde’ spijkerbroeken zijn niet meer handig sinds de meeste heren besloten serieuze jobs aan te nemen, waarin ze ook hun knieën moeten kunnen buigen. Shirts worden vaak in de broek gestopt en schoenen met klittenband zie je echt nooit meer. Geërfde horloges doen het overigens ook goed.
Natuurlijk zijn er ook uitzonderingen. Sommige homo’s en overgevoelige hetero’s zijn veranderd in rare klungels met grote brillen, nog grotere legerjassen en een spleet tussen de tanden, als ze geluk hebben. Doe het ermee of neem een volle baard en ga in een doom band zingen. Ook het aantal klassieke metalheads groeit dagelijks exponentieel. Je kent ze wel, die gasten tijdens metalconcerten, die eruit zien als Matrix figuranten met rugzakken die je doen denken aan stakelvarkens. De gasten die wij bedoelen zijn het tegenovergestelde, ze houden van Maiden en Overkill, dragen antieke laarzen met staalkappen of witte Reebok high-tops en hebben vies ongekamd haar en een spijkerjack dat voor negentig procent uit lappen en voor tien procent uit denim bestaat. Het lapje op de rug is meestal van Bathory. En de witte ringvormige ‘vlek’ in hun kontzak komt van het doosje snuiftabak dat ze altijd bij zich dragen.
Dan is er ook nog de kunstacademie partychick. Ze hoopt lagen van dunne en zachte stoffen op elkaar en je weet nooit of het een rok, een jurk of een shirt is. Maar dat geeft niets, omdat alle ogen meteen op de metallic American Apparel legging vallen. Deze meiden zijn de enige echte advocaten van de hoge hak—breed of dun, maar nooit onder de drie centimeter. Ze dragen make-up, maar dat is eerder creatief dan verbeterend. Stel je gewoon een dunne, ongetrouwde Divine uit Polyester voor. |
|
|
|
|
|
|
|
| Foto’s: Maja Flink |
CONTINUED
GLOBAL TREND REPORT 2008 | Londen | Parijs | Helsinki | Berlijn | Barcelona | Wenen | Melbourne | Amsterdam | Stockholm | Los Angeles | New York | Antwerpen | Milaan | Tokio |
 | |
