|
|
 |
De schattige quasi-artistieke meiden in Milaan zijn, na de desastreuze flirts van afgelopen jaar met alles wat neon is, terug gegaan naar een minder-is-meer mode. Stralende kleuren worden nu spaarzaam gebruikt en het ziet er goed uit, zoals het perfect roos jasje over een “Comme des Fuck Down” t-shirt. Als je lef hebt, draag je een glimmende zwarte legging in hoge hakken, á la Sandy aan het einde van de film Grease, ontzettend hot uit. Goedkope plastic kralenkettingen zijn het laatste rudiment van de new-rave stijl, maar in combinatie met zo’n strakke outfit zijn ze als de slagroom op de modieuze taart.
We zien nu ook steeds meer aanbiddenswaardig elfachtige bibliothecarissen types. Het wemelt van gebloemde patronen, vooral op tweedehands sjaals—en een extraportie roem gaat aan diegene met een Fendi of Hermés stempel erop. We willen jullie erop attent maken dat sjaals niet moeten worden gedragen als hippie uitrustingsstuk, maar meer op de manier, waarop rijke oude vrouwen of personages in Wes Anderson films hem dragen. Het kleurenpalet voor alle andere lagen (die over het algemeen uit een tweedehands jurk, een gebreide vest en een tweedehand Chloè jurk bestaan) varieert van beige tot donkergroen, omgeven van alle mogelijke variaties bruin.
Interessant is dat vele vrouwelijke modestylisten serieus zijn begonnen baggy jeans met een hoge broekomslag te dragen, wat ons doet denken aan TLC en Calvin Klein reclames uit 1994, en wat waarschijnlijk een reactie op de hele skinny jeans tirannie is. Passend bij het vroege jaren negentig thema, dragen de modellen van het eerste uur ook low-top Doc Martens.
De meiden in Milaan zijn honderd kilometer vooruit aan de mode-bocht, maar de heren lijken er een beetje achter te blijven. Diegene die trouw blijven aan een succesvol geteste nette look, die bestaat uit dik omrande brillen, ribfluweel en gekleurde kasjmier truien (misschien met leren lapjes op de ellebogen), zijn aan de zekere kant. Maar wat moeten we met Milaans alomtegenwoordige homo stylisten? Een leger van jonge Karl Lagerfelds drentelt, met zonnebrillen en leren handschoenen (soms zelfs maar een!), door de stad, alsof ze de nacht domineren. Doen ze misschien ook! Soms zou je hun ook met hetero’s verwarren, vanwege het felle haar in hen gezicht (wat de meeste mannen in Milaan hebben), maar normaliter hebben ze een reuze zwarte sjaal om hun nek, die net zo goed een gigantische regenboogvlag zou kunnen zijn.
De Milaanse post-skater versmelt met de bike mode—vandaar de broekomslag. Ze zijn misschien, of misschien ook niet, eigenaren van een stoer fiets, maar ze doen in ieder geval hun best om eruit te zien alsof dat het geval is. Met veel moeite
blijven ze jong en sportief eruit zien, en ze zijn zo waarschijnlijk de enige mannen in Milaan die geen baard hebben. |
|
|
|
|
|
|
|
| Foto’s: Serena Pezzato en Lele Saveri |
CONTINUED
GLOBAL TREND REPORT 2008 | Londen | Parijs | Helsinki | Berlijn | Barcelona | Wenen | Melbourne | Amsterdam | Stockholm | Los Angeles | New York | Antwerpen | Milaan | Tokio |
 | |
