NIEUWSBRIEF

We hebben een aantal redenen om deze foto’s te plaatsen en één daarvan is: “Jezus! Wat hier gebeurt is idioot, ongelooflijk en smerig fascinerend!” Maar zo’n blad zijn we niet. Wij plaatsen geen foto’s van dieren die pijn lijden. Kom nou…

Deze foto’s zijn genomen door mensen die undercover bij de Filippijnse paardengevechten aanwezig waren. Zij verzamelden dit voor de dierenrechtenorganisatie ‘Network for Animals’. Dus willen we je niet alleen deze foto’s laten zien, die meer morbide zijn dan een gigantisch auto-ongeluk waar honderden brandende mensen rondrennen, maar willen we je ook wijzen op het feit dat je naar networkforanimals.org moet surfen en een (kleine) donatie kunt doen, zodat zij een einde kunnen maken aan deze beestachtige taferelen. En begin nou niet beginnen met dat ‘verschillende culturen’ gelul. Paarden martelen, is paarden martelen en het maakt geen reet uit hoever je van de evenaar woont. Zo, en dan nu het verhaal van Jason.



Een paar maanden geleden gingen mijn vrouw en ik naar de Filippijnen om drie dagen lang de paardengevechten vast te leggen voor Network for Animals. Op dit moment zijn er zo’n duizend paarden gefokt voor deze gevechten in dit land. De inzetten bij amateurgevechten gaan van 500 tot 5.000 pesos (8 tot 80 euro), weddenschappen bij grotere gevechten doen zo’n 150.000 pesos (2500 euro). Er is natuurlijk gewoon een wet tegen paarden-gevechten, maar als je ‘corrupt’ opzoekt in het woordenboek vind je tegenwoordig als definitie ‘Filipijnse politici’, in plaats van een groot blok tekst. Trouwens, de boete op dit soort gevechten loopt al gauw op tot zeker 800 pesos (13 euro). De belangrijkste professionele paardengevechten duren twee tot drie dagen, worden uitgezonden op de lokale sportzenders en worden gesponserd door de grootste brouwerij op de Filippijnen. Stel je eens voor: De Heineken Hondengevechten op SBS6.



De grote vraag voor ons tijdens dit onderzoek was: hoe krijgen ze die lieve paardjes zover dat ze met elkaar op de hoef gaan? Het antwoord is natuurlijk: paardenvagina. Een bronstige (ook wel hengstige) merrie wordt in het midden van de arena vastgebonden aan wat bamboepalen. Het vrouwtje blijft, in de verzengende hitte, de hele dag in deze arena en kan zich niet verplaatsen. Ze krijgt ook geen water. Dan komen een paar mannen met een hengst op de proppen die ze ophitsen en naar de merrie brengen. Soms bespringt hij de merrie en verkracht hij haar. De ene keer laten de mannen het toe, de andere keer niet. Soms gaan de hengst en de merrie knokken als ze zichzelf wil beschermen. Wanneer de hengst echt nijdig begint te worden, trekken ze hem naar de andere kant van de arena en houden hem daar in bedwang. Dan komt er een tweede hengst ten tonele. Hij wordt op dezelfde manier opgehitst. Vervolgens worden ze tegelijkertijd naar de merrie gebracht en instinctief beginnen ze te vechten. Een paardengevecht is geboren.




CONTINUED
BEESTACHTIGE TAFERELEN | 1 | 2 |

Laat een reactie achter