Signaleren. Het ‘herkennen van’ en dat vervolgens aangeven. De vinger op de zere plek leggen. De krenten uit de pap halen. Als eerste de drol ruiken en de plek localiseren, en dan vervolgens heel hard gaan roepen dat deze wel heel erg stinkt en een raar soort kleur heeft; een beetje tussen groen en geel in, maar ook nog bruinig. Het is mijn taak als voorganger van de culturele avant-garde. Het is mijn droom tot op mijn sterfbed deze taak te blijven vervullen. Waarom? Omdat het mijn plicht is tegenover mijn godgegeven aanheid en hard komen (ook godgegeven, vanaf de dag dat mijn azuur-blauwe ogen voor de eerste maal het zonlicht aanschouwden). Dit signaleren doe ik ook voor maandblad Vice. Een voorloper op het gebied van signaleren en signalen. Deze maand heb ik gekozen om wat dieper in te gaan op het fenomeen rappers met een eigen label. Het is een trend die niet uit het niets komt. Jay-Z en Dame Dash (en Biggs) hadden Roc-A-Fella records (totdat Jay-Z wel weer een beetje klaar was met die mensen die de hele tijd van zijn bordje mee aten). Lil Wayne heeft zijn eigen Young Money (onder de paraplu van Birdman aka #1 Stunna, de hardste baas ooit, kijk de youtube promofilmpjes voor zijn jongste album 5*G) waar hij onlangs Jae Millz aan toevoegde. Shaq had naast het basketballen ook wel zin in een beetje rappen en zette daartoe TWizM op wat een afkorting was voor The World is Mine. Leuk he feitjes? Gaat het nog ergens naar toe dan? Ja natuurlijk wel! Zo wil het namelijk in Nederland de laatste tijd ook nogal een beetje lukken met rappers die zelf labels beginnen. Zo zette iedereen’s favoriete Gramma Boy, Young Kemp zijn eigen label op in de vorm van Sterrenlaan Entertainment. Hij heeft onder andere zijn broer Klemma getekend. Klemma mur-dert. Luister die Lyric Spender track van Mixtape 3.1. Dan is er ook nog een andere heavyweight moves aan het maken. Namelijk Djiggy Dje. Knalde hij nog keihard uit je speakers met zijn solo-album Noah’s Ark, nu heeft hij de stoute ondernemersschoenen aangetrokken en is hij bezig in zijn eentje de hele Amersfoortse scene aan het tekenen. Spacekees komt met nieuwe shit via Noah’s Ark, het label, en ook Turk, waarvan we allemaal dachten dat hij zou gaan tekenen bij Willie Wartaal’s In The Cut Entertainment Group, bracht ook onlangs zijn Turkse Pizza EP uit via Djiggy. Ik zeg kerk. Zelf zit ik ook niet stil. Ik ben bezig om samen met een niet nader te noemen grote andere partij en platenmaatschappij mijn eigen labeltjes op te zetten. Ik ben natuurlijk eigenlijk geen rapper maar een kunstenaar en een renaissance-man, maar dat mag de pret niet drukken, dat bepaal ik inderdaad. Renaissance Records gaat precies dat doen wat de naam impliceert. Inderdaad. Er gaat een renaissance plaatsvinden. Het is een driestappenplan: op Renaissance wordt alles getekend wat los en vastzit. Vervolgens volgt er een selectieproces: harde artiesten worden uitgebracht, harde artiesten met een zwakke werkethiek worden doorgeschoven naar sublabel In de Koelkast en, tot slot, worden neppe artiesten met potentieel om te knallen overgeheveld naar sublabel Aan de Ketting. Ik ga de hele game opeten. Ik heb er zin an! Voorlopig moet iedereen het nog maar even doen met de game zoals die is, helaas. Gelukkig komt er over twee weken een nieuw album van De Jeugd van Tegenwoordig uit (ik krijg net een signaaltje door). De Heilige Drie Aanheid. Gewoon op Magnetron/Top-Notch. Gewoon met beats van Bas Bron aka Bronjo. Raps van Get Money Yayo, Wiwa en Stank em Fur. Ik krijg er bijna een beetje jeuk van….
FABERGE
