REVIEWS
|
|
|
|
|
|
|
|
|
GIRL TALK
|
|
KID ROCK
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
LOS CAMPESINOS
|
|
WU-TANG CLAN
|

|
VARIOUS ARTISTS
Death Row Records presents The Fellowship Of The Great
Death Row Records/Pias
|
Hoewel in 2006 Death Row Records failliet werd verklaard, komt één van de bekendste rap/hiphop-platenlabels met een nieuwe overzicht naar buiten. De twee cd’s bieden veel bekende rappers van de Amerikaanse westkust2Pac, Snoop Dogg, Dr. Dre en Nate Dogg. Helaas geen nieuwe nummers of versies, maar de gangsta rap zoals we hem al kenden. Voor de liefhebbers een leuk overzicht en voor de grote bazen een extra gouden tand of ketting.
I.C. WIENER |
|
|

GIRL TALK
Night Ripper
Rough Trade |
Wat hebben M.I.A., Paul McCartney, Britney Spears, JJ Fad, Wreckx-n-effect, Elton John, Lord Tariq, Phil Collins en Jefferson Airplane met elkaar gemeen? Ze staan samen met nog ongeveer 260 andere acts genoemd in het cd-hoesje van Girl Talk. Hij bedankt hen voor het gebruik van samples uit hun muziek, waarmee Girl Talk het nooit verslappende album Night Ripper heeft gemaakt. De ultieme Mash Up-artiest is opgestaan.
OUTDOOR V. |
|

WU-TANG CLAN
8 Diagrams
Wu Music |
“Terug in vorm, hun beste sinds 36 Chambers,” hoor je dan te zeggen. Wat je eigenlijk moet zeggen is dat Wu-Tang Clan gewoon geen slecht album kan afleveren. RZA laat de revoluties achterwegen, houdt de dingen simpel en herkenbaar. Goede vrienden zijn het allang niet meer maar het blijft een plezier om de karakteristieke stemmen van Method Man, Ghostface, GZA, enzovoort te horen, zoals het moet. John Frusciante en de zoon van George Harrison spelen ook nog een deuntje mee op ‘The Heart Gently Weeps’.
DIE MENSCH-MASCHINE |
|
|
 |
PERCEPTIE
PerCeptie
Eigen beheer
|
Niet op deze plaat: de nieuwe vriendin van Sarkozy, dure auto’s, champagne en bubbelbaden met geile wijven, Viola Holt, de oplossing van het Midden Oosten-probleem, pizza quatro stagioni, de definitieve ontkrachting van de evolutietheorie, de afwas van 5 dagen.
Wel op deze plaat: Twaalf erg muzikale, over het algemeen opgewekte, hoorbaar oprechte nummers van deze als solo-act debuterende rapper uit Utrecht.
RUTH OBERSTEIN |
|
|

MATTAFIX
RHYTHM & HYMNS
Delabel/EMI |
Mattafix doet een recordpoging muziekstijlen bij elkaar gooien. De ene keer hoor je zoemende bijen rondvliegen en waan je je in een door een burgeroorlog verscheurd Afrikaans land waar je nooit zeker weet wie te vertrouwen. Het volgende moment komt er een pianoballad voorbij. Rhythm & Hymns is een vriendelijkere versie van Leftfields Rhythm & Stealth waarbij de Stereo MC’s zich met de songs mochten bemoeien. Hier doe je het goed mee op feestjes met de nodige cocktails. Kan je vervolgens gelijk doorschakelen met de gastvrouw.
JOEY DE LA FUENTE |
|

REGGY LINES
De Malaise
Sonic Rendezvous |
Achter Reggy Lines schuilt een hiphoppende Hagenees die met een zoutloos album komt. Voor de hand liggende beats, matige teksten en onbegrijpelijk nummers; waarom wordt dit in godsnaam uitgebracht? In het cdboekje staat de rapper pontificaal afgebeeld met de tekst: ‘Ik wil graag niemand bedanken.’ Daar sluit ik me bij aan: ik bedank Reggy Lines niet.
DON LEO |
|
|
Alec Empire is de voorman van Atari Teenage Riot en hij belooft dat zijn album The Golden Foretaste Of Heaven is. GODZIJDANK ben ik atheïst. Ik kom dus niet in de hemel en hoef er dus ook geen voorproefje van. Dat scheelt, want dit is een saai, geforceerd album dat het best te omschrijven is als The Velvet Underground & Nico, op acid en speed. Nu hadden zij al een hoop speed en acid op, dus reken maar uit.
KAPITEIN MARYLIN |
|
 |
|
|
VOICST
A tale of two devils
Pias
|
Even voor de duidelijkheid. Met A tale of two devils heeft Voicst een prima plaat gemaakt. Lekkere popliedjes, redelijk ingespeeld, en die paar chicks die ze hebben ingehuurd die te pas en te onpas op een saxofoon of trompet blazen, komt de sound alleen maar ten goede. Maar de orgastische bewoordingen die ik van praktisch elke collega broodschrijver lees (Oor, Revu en de landelijke kranten) is zwaar overdreven. Voicst heeft niet de nieuwe Nevermind gemaakt. Net zo min ze ooit in staat zullen zijn om met een album als Sister, Closer of ander legendarisch popalbum te komen. Voicst is het leuke bandje van om de hoek. Dat voor een grijpstuiver heel Nederland afreist om een verzameling lekkere nummers te spelen waaronder Everyday I work on the road. Dat moeten ze vooral blijven doen. Op naar de Fenix in Geleen!
HACKERJACKER |
|

BRAIN POLICE
Beyond the Wasteland
Small Stone/Bertus |
IJslandsemuziek is het best te omschrijven als overdreven moeilijk, breekbaar en interessant doen op het minimale; dit gebracht door namen als GusGus, Múm, Sigur Rós en Björk/The Sugarcubes. Dat ze daar met hun bevroren vingers ook ruige rock kunnen serveren merken we aan Brain Police. Het viertal is al tien jaar bezig en heeft met ‘Beyond the Wasteland’ een smakelijke rockplaat.
KARL POOL |
|

THE MAE SHI
Hlllyh
Moshi Moshi Records/V2 |
The Mae Shi zijn geen Chinezen met open gehemelte. Het zijn een stel Amerikanen met praatjes die vaak klinken als een stel Britse pubers die handkarren als ze de NME lezen. Het andere moment rocken ze harder dan Cancer Bats. Nummers duren soms anderhalve minuut, en dan weer twaalf. Dat verschil geldt ook voor de kwaliteit van die liedjes. Schizofrene band die eerst eens naar het Pieter Baan moet voordat ze een opvolger maken. We hebben de hoop nog niet opgegeven.
DJ BOBO |
|

THESE NEW PURITANS
Beat Pyramid
Domino |
Laten we dan nog maar een blik met tieners opentrekken. Maar ook al zou je kunnen spreken van jeugdige gitaarrock is het wel een hele vreemde variant. Het heeft soms nog wel dat “hoekige” van Wire met een snufje The Fall of Pavement wat betreft de vocalen. Voor de rest is het een kale, ijzige sound die voor de helft naar 1981 en dunne stropdasjes klinkt, maar toch alleen maar in het digitale nu kan zijn gemaakt. Interessante foefjes en geluiden beloven een mooie duistere toekomst voor deze lachebekjes.
BENDER |
|

KID ROCK
ROCK ’N ROLL JESUS
Atlantic |
Hahaha.
NIGGER RICH |
|
|
 |
THE JEREMY'S
O Yeah Aha Oh
Pias
|
Vroeger konden we als Nederlanders trots zijn; we bouwden dijken, wonnen medailles op de Olympische spelen en wisten duizenden kijkers te trekken naar belachelijke reallifesoaps. Gelukkig mogen we momenteel weer met de kinnen omhoog door de straten, we kunnen namelijk trots zijn op onze The Jeremy’s. Op hun debuut brengen ze sexy female fronted powerpop wat doet denken aan (en zeker niet onderdoet voor) No Doubt.
G. LOVIG |
|
|

BRITISH SEA POWER
Do You Like Rock Music?
Rough Trade/Konkurrent |
Het heilige vuur van British Sea Power brandt nog steeds. De Britse band is toe aan het altijd lastige derde album. De plaat verkent het hele spectrum tussen pop en rock en laat opnieuw horen dat deze band niet in een hokje te stoppen is. All In It is gelijk een goeie binnenkomer en DYLRM? Is de ideale soundtrack voor de september-maand. Dit album is een echt groeiplaatje dat niet uit mijn cd-speler te branden is en zal zijn weg naar de liefhebber wel weten te vinden. Het is een plaat die het verdient om door een groter publiek gehoord te worden en meer is dan de som der delen. Kortom, een toppertje in het genre. Aanrader!
MANUS |
|

WIRE
Read and Burn
Cargo records |
Wire is een Brits zooitje ongeregeld dat al meer dan dertig jaar plaatjes maakt onder de noemer artpunk. Zo ook op Read and Burn, waar prekerige zang wordt afgewisseld met pakkende refreinen en dito elektronica. Op zich niets mis mee, maar omdat een liedje als 23 Years to Late meer dan tien minuten aanhoudt, is het geen probleem om tussen het luisteren door even te gaan pissen. Dat geldt ook voor Desert driving; prachtige gitaarlijn, maar net iets te veel van het goede. Wat dat betreft is het een opluchting dat Wire het na vier nummers voor gezien houdt.
JAN BOSCHER (Fr.) |
|

BLACK MOUNTAIN
In The Future
Jagjaguwar/Konkurrent |
De riffs zijn wel een beetje Black Sabbathy, maar Sabbath riffs zijn een solide ondergrond waar bergen vol goede shit op gescheten kan worden, en dat is wat deze jongens en dit meisje doenbergen vol. Maar ook folky nummers als Stay Free, een Neil Young-achtige falsetto ballad. Wat een album.
PIETER POST |
|

CLAW BOYS CLAW
Pajama Day
PIAS |
Led Zeppelin. Pixies. Allemaal uit de dood herrezen, dus dan kan Claw Boys Claw niet achterblijven. Maar is het echt tijd om weer te partyen alsof het Pinkpop 1986 is? Gezien de terugkeer van strakke broeken, matjes en Pajama Day moet het correcte antwoord “ja” zijn. Want in 2008 leveren deze veteranen een mooie melancholische plaat af waar af en toe nog even ouderwets geragd mag worden. Beste liedje ‘Rock Me Girl’ eist om een hit te worden, wat dat tegenwoordig nog mag betekenen.
NEXUS 6 |
|

WINNE
Onoverwinnelijk
Topnotch |
Winne gaat nu tol betalen, want dit is echt te sneu voor woorden. Volwassen man in kinderkleding. Type Kruidvat rapper die constant zijn eigen naam blijft herhalen. Wat een ramp! Pfff... ik ben Nederhop moe! Winne, ik ben moe...
JOE COLOMBO |
|
|

|
|
|
 |
CHARLOTTEFIELD
What Are Friends For
Phantom Sound & Vision/ Fatcat Records
|
Na drie jaar neuken met groupies vond Charlottefield het tijd om maar weer eens de studio in te duiken. Het resultaat is acht nummers, lelijke artwork en bonkende koppijn bij de luisteraar. Niet alles uit Engeland is goed, daar is geen twijfel meer over mogelijk.
SUZZY DAAL |
|
|

SONS & DAUGHTERS
THIS GIFT
Domino/Munich |
Nummer 148 op de menukaart van eetcafé “The Brit Pub”: Sons And Daughters. Twee hompen mannenvlees, gemarineerd met twee kokette brunettes. “Indie” naar bekend (en tevens succesvol gebleken) Brits recept. Maar mét eigen saus, dus aardig weg te krijgen. De vraag is: Hoe lang blijft men dit vreten?
FRED LAFAYETTE |
|

YEASAYER
All Hour Cymbals
We Are Free |
‘Kejje het nog herinneren? Anno 1969, in die mooie kerk die we toen gekraakt hebben? Nou, dat waren mooie tijden hoor. Kan ik je verzekeren. Elke dag lekker met de vrouwtjes aan de boemel en een Maria Huana tussen de lippen, hehe, bandjes op het podium en wij liggend op de vloer er voor. Relaxt, net als die psychedelische indiepop van de Amerikaanse hippies van Yeasayer, asjebegrijptwakbedoel’.
SJOUKE |
|

TALL TREE 6FT MAN
self titled
Pointy Records |
Na drie jaar nummers schrijven werd er besloten om de beste uit te gaan brengen; een nieuwe naam, zes nummers, eerste mini-album en volgespeeld door slechts één persoon. Singer-songwriter Jonathan Czerwik heet de man en brengt muziek uit onder de naam Tall Tree 6FT Man. De nummers zijn lekker dromerig, lief en fragiel; de ideale sexplaat.
PLUK & PLUIS |
|
|

| |