|
|
DOS & DON'TS
GERELATEERDE ARTIKELEN
|
|||||||||||||
VICE POSTSOLDATENVERZET?! Beste Vice, Re: Het “Soldatenverzet” artikel. Al die militaire deserteurs verdienen precies wat ze krijgen. Ze zijn nooit gedwongen het leger in te gaan. Je bent soldaat geworden uit vrije wil. Vervolgens, toen het te zwaar voor je werd, zei je sorry en RENDE JE KEIHARD WEG. Je keerde je rug toe naar het land EN haar burgers op een moment dat je nodig was. Nu zal jouw land jou de rug toekeren. Zeg wat je wilt over hoe mooi Canada wel niet is, maar er is een leegte in je hart die alleen iemand kan voelen die geen echt thuis meer heeft. Hoogachtend, LOVER OF USA LIFE Je brengt het op een veel te infantiele en agressieve manier, maar we begrijpen wel een beetje wat je bedoelt. Wij waren vooral geïnteresseerd in het hoe en waarom van het deserteren. Anyway, fuck you. GEWETENSBEZWAAR Beste Vice, Ik ben opgegroeid in een arm gezin en ben gestopt met m’n middelbare school omdat ik de rekeningen moest betalen en voor het eten moest zorgen. Niet iedereen heeft geld voor een opleiding. Ik had hulp nodig, maar besloot niet bij het leger te gaan vanwege DE KANS OM UITGEZONDEN TE WORDEN. Het is echt niet de enige optie die er is hoor! Je kunt ook verder kijken dan je neus lang is; ik heb mijn middelbare schooldiploma gehaald en manieren gevonden om voor school te betalen, bijvoorbeeld met bijbaantjes. Ik heb een minimaal inkomen, een diploma, en ik ben geen idioot. TARA Damn, dit was precies wat we nodig hadden na de vorige brief. Tara, bedankt. BEAT BRAT Voor wie dit aangaat: Ik ben een schrijver van het fijnste kaliber. Ik ben hoofdzakelijk poëet, maar heb genoeg proza geschreven en redactiewerk gedaan voor vele bedrijven onder vele pseudoniemen, allemaal om snel wat geld te verdienen. Ik bied hierbij mijn diensten aan. Ik heb gereisd, gezworven en gelift door het continent en heb voornamelijk de binnenlanden gezien. Psychotische mensen met bloeddoorlopen ogen. Muziek- bar- en stoffig industrievolk met glazige ogen, soms zijde aan zijde. Ik heb geleerd van gruizige, ontnuchterende ervaringen aan de rand van de samenleving, maar ook van prachtige, gedreven excursies op de oevers van dichtgeslibde rivieren, keuvelend en grazend met de elegante en stugge bruiden van de hoogst onderscheiden leerinstituten van dit continent. Toch ben ik slechts 25, en een behoorlijk handige woordsmit. Ik ben het zat om te verblijven in door neon verlichte hotels, en te worden omgeven door en te schrijven over smerige, stalen types van mensen die te vaak smachten naar het perverse leven van een ster. Het is tijd om terug te gaan naar de wereld waar ik vandaan kom. Ik heb een fijn ontwikkelde neus voor cultuur, mede door een rijke diplomatenfamilie uit Parijs die mijn geldschieters waren toen ik een arme artiest was. Ze verzochten me enkele gedichten en muziek voor ze te schrijven, en zodoende verbleef ik er bijna een jaar. In die tijd heb ik veel geleerd over de noodlottige dagdroom, sluw genoeg “het moderne leven” genoemd. Het leven wat we leefden aan de Champs-Élysées, toen we feestjes bezochten met rijke debutantes en een groot assortiment aan snobs met vastgeketende, huwbare spookvrouwen. Ik ben een sterke toevoeging voor iedere organisatie, een druk man, maar ook eindeloos flexibel. Ik kijk uit naar uw reactie, DANNY Via Email Wacht even, dit is verwarrend. Maakt dat ons de glazige industriewerkers of de wereld waar je naar terug wilt keren? Of misschien het “moderne leven” wat je als zo noodlottig betiteld? Een hint zou helpen. Het is een tijd geleden dat we iets van een middelbareschool-Kerouac-die-graag-wil-neuken-fan moesten vertalen in ABN, en we zijn een beetje vastgeroest. Post ook alsjeblieft een video van jezelf op YouTube terwijl je deze brief hardop voorleest. Alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft. SCHRIJVEN MET DE HAND Beste Vice, Jullie oproep op viceland.nl voor handgeschreven brieven is erg herkenbaar. Ik weet slechts 1x per maand iemand te overtuigen om mij een brief te schrijven. En als er dan eens zo’n liefdevol versierd envelopje op de mat ligt, dan stelt de inhoud ook zelden teleur. De meest bizarre brief die ik het afgelopen jaar heb gekregen kwam van een fanclub die het op mijn broertje voorzien heeft. Deze groep bestaat uit 16-jarige VPRO-hipstermeisjes die ik stiekem niet zo mocht omdat ik vond dat ze mijn broertje als speelbal gebruikten. Als er even geen leden uit populaire indiebandjes voorhanden waren, dan besprongen ze hem. Ik ontving de brief tijdens Lowlands. Hij was al geopend, nogal verkreukeld, en er was wat water op de inkt van de gelpennen gelekt. Nou ja, wat die brief zo bijzonder maakte, was dat ‘ie geschreven was door een vriend van mijn broertje (die zij nogal creepy vonden). Met allerlei kleurtjes, stickertjes, breezertaal en ongegronde liefdesverklaringen kwam dit alleen niet zo overtuigend over. En dan zaten er als attachments ook nog eens vage, bekraste jaren negentig foto’s van actieve jongetjes op zomerse locaties bij... Ik hoop dat jullie oproep minstens zulke onderhoudende reacties oplevert, zodat jullie op de redactie tijdens pauzes niet meer in de verleiding komen om naar die smerige kankerstaafjes te grijpen. Groet, SERENA Via Email Bedankt voor je reactie, we hebben je overtuigd. Maar als je net zoveel houdt van het ontvangen van echte brieven als wij, waarom stuur je dit ons dan per e-mail? Overigens zijn pauzes voor ambtenaren, dus over onze gezondheid hoef je je niet druk te maken. 3 SUPERTOFFE VERHALEN Beste Vice, Ik schrijf deze brief omdat ik graag bij jullie op de redactie stage wil lopen. Hieronder vind je drie volledige stukken voor jullie magazine. Ze zijn allemaal heel verschillend en bevatten diverse emoties en technieken. Samenvattingen: 1.‘November 2007, Fashion Man van het jaar Interview’ Een modegerelateerd stuk, gebaseerd op een interview met mijn vader: een biologieleraar die niet bekend staat om zijn gevoel voor stijl. Het heeft de intentie om een warm, humoristisch artikel te zijn. Ik kan foto’s sturen indien nodig. 2. ‘Diagnosis’ Een goedkoop, kort verhaal over een dokter die blind is geworden na een overval en zodoende zijn grote liefde verliest, maar dan de zus van zijn grote geliefde geneest met behulp van het nieuwe, verhoogde vermogen van zijn reukorgaan. Dit verhaal is geschreven in de ik-vorm. 3. ‘Dialoog’ De herinneringen van twee mensen aan de eerste keer dat ze elkaar ontmoetten, gebracht als een uit zijn verband gerukte stroom van flashbacks. Van dit verhaal heb ik een film gemaakt voor een schrijfwedstrijd eerder dit jaar, ook is er een audioversie opgenomen met een paar acteurs, omdat het verhaal is geschreven als een op zichzelf staand radiospel. Deze opname kan ik er ook bij voegen. ROB We hebben net, spontaan, besloten dat we alleen nog maar vrouwelijke stagiairs willen. Bedankt voor je brief, echt!!
| |||||||||||||||
