|
|
DOS & DON'TS
GERELATEERDE ARTIKELEN
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
DE DUISTERE KANT VAN DE ZWARTE ZEE - DEEL 2Leven en Ademen in het Vuil van OdessaFOTOS DOOR DAVID GILLANDERS INTERVIEW DOOR JAMES KNIGHT Vice: Hielp fotografie de leegte in je leven te vullen nadat je gestopt was met vechten? David Gillanders: Niet echt, ik vecht nog steeds. En ik neem nog steeds foto’s. Het is allebei zeer verslavend. Hoe heb je je vroegere werk, waarin je het straatleven vastlegde, vertaald naar je latere werk in Rusland en hier in Oekraïne? Door mijn fascinatie voor de mensheid. Iedereen die aan documentaire fotografie doet moet zoiets voelen, anders zijn het leugenaars of hebben ze het verkeerde beroep gekozen. Hoe kwam je in contact met de kids in Oekraïne? Een beetje door toeval. Ik was in Rusland foto’s aan het maken van een groep kids in dezelfde omstandigheden. “Eesprizorniki” worden ze daar genoemd. Terwijl ik daar was, bleven de Russen mij maar vertellen over gasten in het buitenland die letterlijk in grotten leefden, dag in dag uit scheef liepen van de drugs en tussen dode honden crepeerden in hun eigen stront, pis en kots. Achteraf bleken ze gelijk te hebben. Was het net zo erg als je je had voorgesteld? Nee, veel erger. De drug die ze het meest gebruiken is de kern van een nose inhaler die ze mengen met azijn en dat dan door de filter van een sigaret laten lopen. Wat overblijft wordt geïnjecteerd en dat verdooft de kids. Het werkt extreem verslavend. Ik heb geen idee hoe ze erop zijn gekomen dat dit effect zou hebben, maar na enkele weken gebruiken kan het beenderen scheef trekken en het immuunsysteem volledig onderuit halen. Geen van deze kids heeft veel kans om ouder te worden dan 20 en zij weten dat. Ze maken zich er niet druk om dat ze zichzelf naar de tyfus helpen. Is er een bepaald beeld van je tijd daar blijven hangen? Er zijn te veel dingen gebeurd om op te noemen, maar er was een gast die er, telkens ik er was, steeds erger aan toe leek en die weigerde zijn foto te laten nemen. De laatste keer dat ik in Odessa was, gaf hij me een seintje en het was duidelijk dat hij niet lang meer te leven had. Hij kon niet meer spreken, maar hij liet me weten dat ik zijn foto mocht nemen. Diezelfde week is hij overleden. Bestaat er overheidssteun voor deze gasten? Er zijn katholieke priesters die hen een beetje helpen met een soepkeuken en wat medicatie, voor de overheid bestaan deze gasten niet echt. Kun je afstand nemen van deze dingen die je bijna dagelijks ervaart? Nee, dat gaat niet.
DE DUISTERE KANT VAN DE ZWARTE ZEE | 1 | 2 |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
