|
|
DOS & DON'TS
MEER UIT DIT NUMMER
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
GIRL TALKDe Kunst Van Het Stelen Door Girl Talk
Samples. Er zijn een hoop van die verrotte dingen in omloop die liedjes op moeten leuken. Ze worden zo nonchalant mogelijk gebruikt, zonder dat de makers doorhebben dat iedereen meteen door die op afschuwelijk wijze samengevoegde, zielloze gedrochten heenkijkt. Dat zijn de slechteriken. Toch krijgt iemand het af en toe voor elkaar om een hele zooi samples aan elkaar te breien en een grote, geweldige mix te creëren waar de hele muziekgeschiedenis vanaf haar geboorte in terugkomt. Zoals Akufen het deed met miljoenen kleine edits in de micro-house, zo doet Greg Gillis het in het nog vrij onverkende gebied van de popmuziek. Zijn Girl Talk-project begon als een experimentele noiseact, maar 3 albums en meer dan 300 gejatte samples later komt hij met zijn ultieme visie op popmuziek: Night Ripper. Behalve dan dat het eigenlijk een samengevoegde visie van een heleboel andere mensen bij elkaar is. Je was biomedisch ingenieur. Lijkt dat op je huidige baan? Hmm, veel overeenkomsten zijn er niet, geloof ik. Toen ik nog ingenieur was, was ik eigenlijk altijd erg rustig, deed netjes m’n werk en kwam nooit te laat… Was het een soort dubbelleven? Het was inderdaad een soort dubbelleven, maar ik deed alleen shows op vrijdag en zaterdag, anders zou ik het echt niet trekken. Mijn collega’s waren allemaal hele serieuze types, dus ik heb ze er maar nooit over verteld. Ze zouden het toch nooit begrijpen. Ik ben afgelopen juni gestopt met werken, ik heb ze verteld dat ik over de wereld ging reizen. Dat doen ze bij ons wel vaker, dat mensen er eventjes tussenuit gaan om te reizen. Ze moeten er inmiddels wel achter zijn, toch? Ja, ondanks het feit dat ze niets van muziek weten. Ze leven een beetje in hun eigen wereldje. Ik denk ook niet dat ze erg verbaasd of onder de indruk zijn. Hun leven draait om hun werk. Maar op een gegeven moment vulde een foto van me zo’n beetje de hele voorpagina van een huis-aan-huis krant die echt bij iedereen in Pittsburgh bezorgd wordt, dus ze moeten me gezien hebben. Maar niemand heeft iets laten horen. Je bent nooit in de problemen gekomen met gejatte samples en je brengt je albums uit op een label genaamd Illegal Art, maar op je laatste album gebruik je een sample van een beroemd nummer van een band die werd aangeklaagd vanwege het gebruiken van een sample van een ander nummer: “Bittersweet Symphony” van The Verve. Was je niet bang dat The Verve erachter zou komen en alle pijn en frustratie van het verliezen van miljoenen aan gerimpelde Mick en wandelende zombie Keith zou afreageren op arme jij? Nah. In de VS hebben we iets genaamd “Fair Use”. Jammer dat jullie dat niet kennen. Bestaat er een nummer wat je niet zou willen samplen? Ik vind Hotel California van the Eagles echt een kutlied. De rest van de Eagles vind ik overigens wel goed. Maar zelfs uit dat nummer zou ik nog een snare of een baslijn kunnen pikken en zo bewerken dat het toch nog lekker klinkt. I can make anything out of everything, really. Dus je bent eigenlijk een soort God. Bedankt! THE JZA & MARK VAN DER PLOEG
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
