Vice: Hoe was het om op te groeien met een clown als moeder?

Oopsy da Clown: Het was geweldig. Ze deed ook andere typetjes en het was fantastisch om je moeder naar huis te zien komen, verkleed als Barbie of Barney. Soms deed ze ook een klein privé-optreden, alleen voor mij. Dan voelde ik me echt speciaal.

Wanneer ben je in de voetstappen van haar clownschoenen getreden?

Die beslissing kwam er een tijdje geleden. Als tiener ben je niet helemaal zeker of dit echt wel de coolste job ter wereld is. Maar haar zien werken werkt inspirerend. Onlangs had ze wat hulp nodig bij een feestje dus heb ik me verkleed en ben ik meegegaan. Het was leuk en ik ben het gewoon blijven doen. Ik moest iets te doen hebben tijdens de zomer en het geld is ook niet slecht.

Zo te horen is het wel iets voor jou.

Ja. Je zou wel kunnen zeggen dat ik een rare ben. Mijn haar is roze en ik heb piercings. Wanneer mensen me op straat zien staren ze, maar als clown weet niermand wie ik echt ben. Het is echt geweldig als iedereen naar je glimlacht. Het is een soort alter ego.

Hoe ben je op je naam en je personage gekomen?

Wel, ik had het kostuum en de pruik al, en toen moest ik beslissen welke soort make-up ik wilde en wat voor typetje het moest worden. Ik begon me dus wat in te leven, probeerde een paar stemmetjes en uiteindelijk werd het iets meisjesachtigs. We gingen op zoek naar schattige namen zoals Curly, omwille van mijn krulpruik. Toen kwam mijn moeder aanzetten met Smooksy, maar dat vond ik raar klinken en ik wilde ook iets schattigs. Oopsy schoot mij gewoon te binnen; een verstrooid, onhandig meisje dat van alles laat vallen en domme, grappige fouten maakt.

Wat vinden je vrienden ervan?

De meeste moeten gewoon lachen. Ze lachen mij niet uit of zo, eigenlijk vinden ze het best cool. Ze hebben zoiets van, “Dat zou ik zelf nooit kunnen.”

Weten de jongens op school dat je een clown bent?

Dat is echt grappig want ik ga naar een kunstschool en daar zijn nauwelijks jongens. Ik denk dat jongens het vreemd vinden als ze zich aangetrokken voelen tot iemand die iets raars doet. Meestal komt er dan een ongemakkelijke lach uit. Eén jongen is naar me toegekomen toen ik mijn kostuum aan had om mij uit te vragen. Ik had iets van, “Wat?” maar hij zei, “Ik weet dat je er echt wel lekker uitziet onder dat kostuum.” Als jongens een meisjesclown zien vragen ze zich waarschijnlijk af hoe ze er onder haar kostuum uitziet. Een andere jongen vroeg me of ik joods was. Ik vroeg hem, “Waarom? Is het door de krullen?” Hij was zelf joods dus misschien was hij aan het flirten.

Ben je ooit al nare dingen tegengekomen tijdens je werk?

Ik stond vooraan aan de ferry. Een paar oudere mannen kwamen naar me toe en begonnen met me te flirten. Je weet niet goed hoe je moet reageren want je staat daar gekleed als clown. Eén van hen zei iets als, “Wat als ik ook een clown was?” En tijdens een show was er eens een echt oude vent die zei, “Als we nu eens onze neuzen tegen elkaar zouden aanwrijven?” Dat was best raar.

Ben je ooit al ergens heen gegaan na een show en vergeten dat je je kostuum nog aan had?

Ja, toen ik naar een restaurant ging. Ik had mijn pruik wel afgedaan maar ik was vergeten dat mijn gezicht nog onder de make-up zat. Iedereen keek me lachend aan en ik dacht maar, “Waarom kijken ze allemaal zo? Juist ja, ik heb make-up aan.” De keerzijde is dat, eens je jezelf weer hebt omgekleed, je niet mag vergeten te stoppen met naar iedereen te lachen. Anders denken ze dat je totaal geschift bent.

Je moeder zei dat je een kunstenaar was. Wat is je ding?

Voor het moment hou ik erg veel van comics, dus teken ik vaak dingen in die stijl. Ik heb ook iets met tattoos. Als kunststudente doe ik verschillende dingen op school—tekenen, schilderen, alles. Het grappige is wel dat schminken daardoor moeilijker wordt. Je wil creatief zijn en er je eigen stijl in verwerken, maar daar heb je gewoon de tijd niet voor. Het moet een nogal simpele versie zijn van wat ze vragen.

Heb je nog andere hobbies?

Ja, skateboarden. Ik heb onlangs nog geskate in een clownkostuum. Het was op de grote opening van een IKEA. Ik had al de hele dag gewerkt in de buurt van de ferry en opeens verschenen er uit het niets enkele kids met hun skateboards. Ik heb één van hen gevraagd of ik het zijne even mocht lenen en heb er een ollie uit gekregen. Dat vonden ze wel cool. Ik speel ook gitaar.

Echt waar? Van welke muziek hou je?

Ik hou van oude punk, underground punk, en New York hardcore. Waarschijnlijk niets waar je al van gehoord hebt, behalve misschien the Ramones.

Zeg toch maar.

Ik hou van the Germs. The Subhumans zijn goed. Agnostic Front is OK. Oi Polloi ook. Er is ook nog een echt goede band uit Philadelphia: Witch Hunt.

Dus je bent een clown die naar Agnostic Front luistert.

Ja, ik ga naar optredens ook al gaat dat niet altijd samen met mijn werk als clown. Dat zorgt soms voor dilemma’s. Dit weekend is er een optreden van Circle Jerks. Ik hou van al die goede stuff.

Hoe lang zie je jezelf dit nog doen?

Ik weet het niet. Voorlopig zie ik mezelf nog niet stoppen. Het wordt soms wel vermoeiend en veel van het werk gebeurt tijdens het weekend, maar het is dan ook geen baantje waarbij je denkt, “Oh, vandaag heb ik echt geen zin.” Dat heb ik alleen als ik echt moe ben. Het is niet iets dat je wegdrijft. Als je ervan houdt, kijk je er niet tegen op het te doen.


< PREVIOUS CLOWN | NEXT CLOWN >