Vice: Wat deed je voor je een clown werd?
Gabooba: Ik deed interim-werk, als assistent-kok. Ik heb ook gewerkt voor de dienst parkonderhoud in New York. Maar op het middelbaar werd ik verkozen tot de clown van mijn klas, wat mij inspireerde om een paar jaar stand-up comedy te proberen. Het leven neemt soms rare wendingen. Eén van mijn laatste “echte” jobs bestond erin clowns en goochelaars te boeken—ik was een clownverkoper. Toen onze nummer één plots het agentschap verliet, zaten we met een clown te weinig. De shows waren al geboekt en dus moest wel ik inspringen. Een paar collega’s hebben me dan de basis geleerd, maar ik had maar drie dagen om me voor te bereiden. Daarna schipperde ik wat tussen de echte wereld en clown spelen. Tegen ’96 was ik klaar om voltijds clown te worden. Dat doe ik nu al 13 jaar.
Jouw job is eigenlijk om pretmachine te spelen voor kleine kinderen en verveelde volwassenen die niet naar hen willen omkijken. Wat is het moeilijkste deel van de job?
Met DJ’s omgaan. Sommige van de DJ’s die in de stad werken zijn echt achterlijk. Ze spelen hun platen zo luid dat je denkt dat je doof gaat worden. En de muziek die ze spelen is zo walgelijk—de hardste rap met teksten die Martin Luther King zouden doen huilen, het soort teksten dat nog een pak erger is dan het ergste van Don Imus, en dat spelen ze op verjaardagsfeestjes voor kinderen van vier. De meesten hebben niet eens de hokey-pokey of de vogeltjesdans, maar draaien dingen die zelfs niet op de radio mogen. Een ander obstakel aan het clown-zijn is de druk op je sociaal leven. De meeste mensen hebben het weekend vrij maar dat zijn net onze werkuren. Deze job heeft me al een aantal relaties gekost.
Iemand dumpen omdat hij een clown is lijkt nogal koud, niet?
Ja. Als ik nu iemand vond die het waard was, zou ik ermee kappen. Maar ik ben nog niemand tegengekomen die zo geweldig is. Er was eens een meisje waar ik gevoelens voor had, maar ook weer niet van “Ik hou van je, lieverd,” of zo. Tijdens ons eerste jaar ging het echt goed omdat ze vrij had op dinsdag en donderdag en dat voor mij de kalmere dagen zijn. Maar rond ons tweede jaar samen had ze een gewone 9-to-5. Opeens wilde ze allerlei dingen gaan doen tijdens het weekend, terwijl ik moest werken. Ik kwam thuis rond 10 of 11 uur ’s avonds, te moe om nog iets te doen. Ooit zei ze zelfs, “De volgende keer dat iemand me uitvraagt op een zaterdagavond, zeg ik gewoon ja.” Ik wist dat dat het begin was van het einde, maar ik wilde niet stoppen met mijn werk als clown. Sindsdien zijn we goede vrienden geworden. Ik zorg momenteel zelfs voor haar kat.
Ben je van plan om dit op lange termijn vol te houden?
Ik wil dit doen tot ik dood ben—tot ik oud en grijs word—maar ooit wil ik misschien proberen les te geven. Ik heb voor onderwijzer gestudeerd. Delen van mijn show zijn een vorm van les geven, ik leer de kinderen een paar woordjes Spaans enzo.
Hoe kalmeer je de kinderen als ze bang worden?
Dat gebeurt meestal één keer per feestje. Hoe meer make-up je draagt, hoe banger ze worden. Soms draag ik geen rode neus tot ik zeker ben dat ze op hun gemak zijn. Ik zeg iets als, “Je mag nooit liegen want als je liegt wordt je neus groter en groter, en ik heb nog nóóít gelogen—nóóít ofte nóóít ofte nóóít ofte…” En dan draai ik mij om met m’n rode neus op. Als er dan één kind echt begint te freaken, vertel ik hen dat ik geen Democraat ben en ook geen Republikein maar een onafhankelijke kandidaat, en dat het een tweepartijsysteem is en mijn stem dus niet telt. Ze bekijken me dan alsof ik totaal geschift ben maar om één of andere redenen worden ze daar kalm van. Ik weet niet waarom.
Wat gebeurt er als je gewoon geen zin hebt om je pruik en je gekke broek aan te trekken en vlinders op kindergezichtjes te schilderen? Het is niet dat je gewoon achter je bureau kan kruipen en de hele dag klooien op internet. Hoe trek je jezelf erdoor?
Eén van de redenen waarom ik dit blijf doen is omdat het therapeutisch werkt. Dus zelfs als ik een slechte dag heb, herinner ik mezelf eraan waarom ik er zoveel van hou. Ik heb af en toe tegen depressies gevochten—niets klinisch, maar gewoon dat ik diep in de put zat, weet je wel.
Ik heb nog nooit antidepressiva genomen want die vertrouw ik niet. Het enige dat ik gebruik is koffie en Sint-janskruid. Zo’n tien jaar geleden zijn mijn grootouders gestorven. Ik had echt een goede band met ze. Ik heb er toen nog aan gedacht om een gewone job te nemen omdat ik zo depri was dat ik dacht dat ik niet langer zou kunnen doorgaan als clown. Maar ik deed nog een paar shows en door de kinderen aan het lachen te brengen voelde ik me beter. Telkens ik me depri of kwaad voel doe ik een paar shows en dat verandert mijn ingesteldheid.
Wat is het meest bizarre optreden dat je ooit deed als clown?
Ik ben een keer geboekt voor een vrijgezellenfuif. De bruidegom in wording was zwaar teleurgesteld omdat hij een stripper had verwacht. Ik vertelde een paar grappen, vouwde wat ballonnen, en na tien minuten werd ik praktisch gevraagd om te gaan zitten. Ik moest normaal gezien een halfuur vullen. Onmiddellijk daarna kwam er een stripper uit de achterkamer. Ik moest blijkbaar gewoon voor de afleiding zorgen. Ik ben misschien wel de enige clown die kan zeggen dat hij $100 heeft gekregen om een vrouw uit de kleren te zien gaan. Ik kreeg zelfs een gratis lapdance.
NEXT CLOWN >
INTERVIEWS DOOR ROCCO CASTORO
PORTRETTEN DOOR ROE ETHRIDGE
Assistent-Fotograaf: Marc Tatti
