NIEUWSBRIEF

MEER VAN VICELAND

et verschil tussen de ‘oude’ en de ‘nieuwe’ wereld is in alle opzichten enorm. Deed je vroeger dagenlang je best om een ongrijpbare muzikant te pakken te krijgen, tegenwoordig vraag je hem via zijn My Space pagina of hij je snel zijn nummer kan mailen en drie uur later heb je hem al aan de telefoon. Oftewel: Er is geen ruimte meer voor sterallures. Niet iedereen begrijpt dat nog. Dondert niet. Als Alex Ridha van Boys Noize het maar snapt.

Vice: Hey Alex, ik zag op je site dat je net terug bent uit Miami.

Alex: Ja, ik moest daar op wat feestjes draaien ter gelegenheid van de jaarlijkse Winter Music Conference. Mijn dj-gigs waren erg ok, maar Miami zelf is niet helemaal mijn ding.

Hoezo?

Kijk, op een openluchtfestival voor 20.000 man draaien is natuurlijk helemaal te gek en daarna gelijk door om met de Ed Banger crew een club loos te zien gaan is natuurlijk ook heel tof. Maar toen ik eindelijk de kans kreeg om het uitgaanspubliek eens goed te bekijken, schrok ik daar wel een beetje van. Echt alles aan ze was nep. De vooroordelen kloppen. Ze zagen er uit alsof ze aan de lopende band operaties ondergaan en continu in de zon zitten om aan hun tan te werken. Wat dat betreft is het publiek in Miami vergelijkbaar met het slechtere deel van de Ibiza-gangers.

Klinkt gezellig. Je maakt deel uit van wat ik de elektronische sound van nu zou willen noemen. Digitalism, Justice en dus ook Boys Noize. Ik heb trouwens al wel veel losse tracks en remixes van je gehoord, maar je hele album nog niet. Waar blijft die?

Het is de bedoeling dat m’n plaat in de zomer uitkomt, maar ik wil eigenlijk niet bij een grote platenmaatschappij tekenen. Ik heb een eigen labeltje en wil de cd op kleine schaal zelf uitbrengen. Dan zal die waarschijnlijk alleen in speciaalzaken te vinden zijn, maar zo hou ik wat ik doe in ieder geval een beetje underground. Ik denk trouwens dat er wel weer onderscheid is tussen de namen die jij net noemde. Veel van die acts hebben toch heel duidelijk een indie achtergrond, terwijl ik in elk opzicht een elektronica-man ben. Digitalism werkt bijvoorbeeld met gesampelde drums om de band-feel te benadrukken.

Ah..ok…right…ik snap eigenlijk niet wat je precies zegt. Maar ik weet dan ook weinig van instrumenten af. Daarom: Kun je me uitleggen waarom jouw tracks vaak net wat vetter klinken dan die van andere electro-producers. Waar ligt dat aan?

Ik werk veel met 808 synths, vrij analoog en met heel veel compressie…het moet moddervet klinken. Ik heb bijvoorbeeld net een remix voor Feist gemaakt…

Waarop zij superlief en zoetig klinkt terwijl jij met een dwingende vocoder-stem dat nummer voorziet van een kille robot-groove.

Ik hou van grote contrasten. Eigenlijk maak ik de tracks die ik zelf wil kopen voor mijn dj-sets, maar die ik nergens kan vinden.

Is het momenteel echt zo treurig gesteld met het aanbod?

Wat mij betreft wel. Ik struin hier in Berlijn alle platenzaken af, maar er zitten doorgaans maar weinig nummers tussen die me echt verrassen. Als ik zelf in de studio zit probeer ik veel nieuwe dingen uit. Ik zing bijvoorbeeld door een glazen buis waarvan het ene uiteinde in mijn mond zit, terwijl de andere kant met draden ingeplugd zit bij mijn computer…

Levert dat geen elektrocutiegevaar op? Met speeksel en zo…

Nee, maar je moet de woorden wel heel duidelijk uitspreken anders hoor je alleen maar gegorgel. Weet je, ik zou graag een tijdloos album willen maken, zoiets als Homework van Daft Punk.

Toe maar. Dat album kwam precies tien jaar geleden uit. Vond je dat toen ook al tof?

Eh…toen was ik 14. Felix da Housecat heb ik wel gelijk opgepikt en daarna ben ik gaan teruggraven. Ik denk trouwens wel dat ze een inspiratiebron waren voor veel producers van nu.

Zekers.

DLON-RA