MEER UIT DIT NUMMER

Jack Walls en Ryan McGinley bij Patti Smith thuis, Michigan, 1999.

DICK FACE - DEEL 1

Waarom is Jack Walls de coolste motherfucker op aarde?

Het heeft me twee weken gekost en toen was mijn cadeau af. 500 handgeschreven ballonnen voor de 50ste verjaardag van Jack Walls. Met zo’n dunne marker, waarmee handtekeningen vaak op foto’s staan, schreef ik al zijn klassieke uitspraken op 500 zilveren ballonnen. Jack is beroemd om die uitspraken en iedereen die hem kent heefts zijn eigen Jack Walls-imitatie.

Jack is artiest, schrijver, muze en berucht playboy. Jarenlang dé vriend van Robert Mapplethorpe tot diens dood. Overleefde in een gang the ghetto’s van Chicago. Was marinier voor een paar jaar, verhuisde naar New York en ontmoette Robert in de tachtiger jaren. Jack siert vele beroemde foto’s van Robert.

Ik ontmoette Jack eind jaren negentig, zo ongeveer rond de tijd dat ik zelf ging fotograferen. Het voelde altijd alsof hij mijn grote broer was. Toen zijn verjaardagsparty voorbij was, kon ik mijn eigen cadeau niet laten liggen. Ik liet de 500 ballonnen leeglopen, nam ze mee naar mijn studio, fotografeerde ze en maakte er een boek van. Jack zegt dat hij nog niet eens de helft van de uitspraken op de ballonnen zelf gedaan heeft, maar als je hem hoort praten snap je meteen dat alles wat hij zegt een citaat waard is.


Ryan McGinley: Bij je vrienden ben je bekend om je uitspraken, iedereen probeert je te imiteren.

Jack Walls: Het rare is, dat ik sommige dingen nooit heb gezegd. Komen ze naar me toe met een verhaal dat ik dit en dat heb gezegd, ja, als ik het niet gezegd heb moet ik dat ontkennen natuurlijk. Gaan ze daar ook nog over staan bekvechten met me! Bijvoorbeeld: ‘spaghetti is altijd recht, totdat je het kookt’. Waar slaat dat nou weer op? Dash Snow heeft dat ooit bedacht, hij is de schuldige. En ik zit hier niet te liegen, luister maar naar wat ik zeg de hele dag. Zit daar iets tussen dat met eten te maken heeft? Dacht ‘t niet! Hoe kan ik eten nou rijmen met slap geouwehoer? Zo zit ik helemaal niet in elkaar.

De kop van dit stukje wordt: ‘Waarom is Jack Walls the coolste motherfucker op aarde?’, en dat is meteen mijn vraag aan jou. Waarom wil iedereen zo graag je vriend zijn?

Slecht inschattingsvermogen.

Kom op man, je bent beroemd in bepaalde kringen.

Die kringen zijn ongeveer een centimeter in doorsnee.

Mensen willen je graag kennen. Het lijkt wel of je al tien spannende levens achter de rug hebt, je zat bij de marine, in een gang, je was een beruchte New Yorkse junkie, je was dé vriend van ongeveer de meest beroemde fotograaf eind twintigste eeuw...

Tsja, ik zeg niet dat het niks is. Ik denk dat ik een laatbloeier ben, en voor het eerst in mijn leven ben ik serieus bezig met schrijven en kunst. Ik ben eigenlijk net begonnen.


Jack Walls en Robert Mapplethorpe in New York, 1985. Foto: Gilles Larrain (www.gilleslarrain.com)


Shit, je geeft ons in een klap allemaal hoop.

It ain’t over till it’s over.

Waar kom je vandaan?

Ik ben in 1957 in Chicago geboren, tot 1978 heb ik daar gewoond. Toen ben ik bij de marine gegaan.

Je zat in een gang...

Ik was nogal involved in, laten we zeggen, gangactiviteiten. Het is eigenlijk net als homo zijn. Alles met een groep mannen is een beetje homoachtig, daarom was de marine perfect voor mij. Psychologisch gezien wist ik het al toen ik jong was: om in een gang te zitten, of het leger, of een atleet te zijn, het is allemaal een beetje homo-erotisch. En ik was ook nog eens Jean Genet-fan. In een gang zitten had ook iets romantisch. Alles wat ik doe heeft iets romantisch in zich.

Nog meer gangstories?

Onze gang heette ‘The Morgan Deuces’ en onze buurt in Chicago was Pilsen. Van mijn veertiende tot mijn zeventiende zat ik hierbij, en ik werd constant opgepakt door smerissen. Mijn broer is vermoord door een andere gang. Doodgeschoten.

Wij hebben beiden twee zussen en zes broers, waarvan een van de zes is overleden.Vreemd toeval, vind je ook niet? Hoe vond jij het om op te groeien in zo’n grote familie? Hoe was jij?

Geen idee, ik denk dat ik nog steeds een beetje hetzelfde ben. Mensen veranderen niet echt. Ik ken jou nu zo’n tien jaar, en je bent geen reet veranderd. Misschien in slechte zin...

Hm, ik dacht dat ik wel wat vooruit gegaan was.

Helaas.

Weet jij nog hoe wij elkaar voor het eerst ontmoetten?

Ik weet het nog precies. Wij zagen elkaar voor het eerst in juni 1998. Op de dag dat ik terugkwam uit Los Angelos komt acteur Dwight Ewell naar mij toe met de mededeling: “Je moet deze gasten even ontmoeten, ze zijn echt cool”. Dus ik zeg tegen hem: “Ik wil helemaal niemand ontmoeten, ik ga gewoon naar de Cherry Tavern.” Op een of andere manier luist hij mij erin om naar dat feestje te gaan en toen ik jou voor het eerst zag, werd je haar geknipt. Ik was zo kwaad dat Dwight me erheen gebracht had, ik ben weggelopen en ben in de hal gaan zitten. Wat later in de nacht zijn we met een paar mensen bij mij thuis gaan hangen en jij kwam rond vier uur ‘s morgens binnen. We hebben over fotografie gepraat.


INTERVIEWED DOOR RYAN MCGINLEY


CONTINUED:
DICK FACE | 1 | 2 | 3 |

Laat een reactie achter