Het is alweer een tijdje geleden dat wij mochten genieten van het studentenleven. De roes is er dan ook bijna vanaf, en wij willen van de gelegenheid gebruik maken om een rits uit ervaring gedistilleerde wijsheden, anekdotes en algemene richtlijnen mee te geven, speciaal voor jou, de aankomend student. Als je maar de helft gelooft van wat hier geschreven staat, en dat dan in de wind slaat, ben je al goed begonnen.
FWAS—Het is ons een raadsel waarom het kleinste beetje afwas een soort zenuwtergend marteltuig wordt voor moederskindjes en ecotrutjes. Smetvrees mijn reet! Hoe moeilijk kan het zijn om die opstapelende borden, bestek, pannen, kommen, mokken, kopjes en potten gewoon te laten staan? Schimmels en insectenzwermen, ja zelfs kleine knaagdieren, horen deel uit te maken van de couleur locale in jouw keuken. Hoe vaak kom je daar trouwens? Nee, laat de natuur haar gang maar gaan. Iemand zal heus ooit wel de afwas doen—daarom hoef jij dat nog niet te zijn.
IER—Er zijn een aantal zaken essentieel aan het studentenleven: dat je veel lol wilt hebben, dat het zo goedkoop mogelijk moet zijn en dat je zo veel mogelijk overlast veroorzaakt voor je medestudenten en buurtbewoners. Daar hebben wij het volgende op gevonden: je koopt een paar kratten Euroshopperpils en een lekkere fles wodka, deelt de eerste uit aan al die klaplopers die je huis bezetten en zich ‘je vrienden’ noemen, en drinkt dat laatste lekker in je eentje op, mijmerend over alle zieke dingen die je wil uithalen met dat schorem op de derde rij in de collegezaal op maandagochtend.
UNNILINGUS—We zijn met z’n allen van de middelbare school af, en dat wil zeggen dat we volwassen mensen zijn met volwassen verwachtingen. Meer bepaald worden wijven, die drie maanden geleden nog tevreden waren met dertien seconden penetratie op de achterbank van je vaders Audi, ineens Viva-experts op het gebied van lichamelijke bevrediging—
hun lichamelijke bevrediging, wel te verstaan. Ja, de clitoris loopt door, helemaal over de binnenkant van de dijen. Ja, je gaat bij de tenen beginnen en op oorlellen knauwend eindigen. Begin maar alvast te oefenen, want er zal wat tonggymnastiek aan te pas komen voor je je schot mag lossen in het plaatselijke spermareservoir.
ISPUTEN—De curryworst in de kut. Anale penetratie met een bezemsteel. Dwerggeiten verkrachten. Levende muizen eten. Je hebt ze zeker al gehoord, de ontgroeningsverhalen waarbij Abu Ghraib een scoutingkamp lijkt. Daar blijft het echter ook bij: verhalen. Als er al ooit een tijd is geweest waar je een ware overgangsrite moest doorstaan om je bij die bende krijsende aapjes aan te sluiten die gezamenlijk met hun knokkels over de grond slepen, dan is die allang voorbij. De dispuutsontgroening is een ludiek evenement geworden dat de prille student zeker niet mag afschrikken. En met ‘ludiek’ is meteen alles gezegd.
INDCIJFERS—Tussen het feesten door moet er ook wel eens gestudeerd worden. Niet dat je dat zo hoognodig wilt, laat staan belangrijk vindt, maar je beseft ondertussen goed genoeg dat zakken in je eerste jaar gelijk staat aan een enkele reis terug naar huis. Ma- en palief draaien de geldkraan dicht en voor je het weet zit je de volgende drie jaar weer elke avond tussen hen in naar herhalingen van
Toen was geluk heel gewoon te kijken. In vergelijking daarmee stellen die tentamens dus niet veel voor. In het geval dat je echt hardleers bent of last hebt van faalangst of concentratieproblemen kun je nog altijd kiezen voor een carrière bij Super De Boer. Het is jouw leven.
RIET—Een recent vertaald deel van de Dode Zee Rollen werpt nieuw licht op wat wij al wisten: na het scheiden van dag en nacht, zee en aarde, en ergens tussen de vogels en de eerste mens in, kreeg God honger. Terwijl Hij noest voort arbeidde aan de Schepping werd dat onophoudelijk geknaag een leidraad in Zijn werk. Hij legde een moestuintje aan met een knolplant die, zesduizend jaar later, in stokjes gesneden, in olie of vet gebakken en geserveerd met witgele smurrie de hongerigen zou spijzen—tegen zeer democratische prijzen. Meteen maar opnemen in het algemene beleid, moet Hij gedacht hebben. Een mens zou om minder religieus worden.
ELD—Een student heeft zeeën van tijd, en nog geen vier eurocent om zijn reet mee te krabben. Het zou makkelijk zijn om het als ironie te bestempelen dat diezelfde student tien jaar later geld te over heeft en maar 2 dagen in de week om het op te maken, maar dat is het niet. Het is een vorm van harmonie. Want wie werkt er in het weekend in de WC’s van bioscopen, achter de bar van die hippe zondagscafeetjes of in de stadsparkprostitutie? Inderdaad. Het is een bijna poëtisch beeld van zaaien wat je later zal oogsten, van water dat tegen de berg omhoogvloeit door middel van een ingewikkelde reeks sluizen die we ‘horeca’ noemen—hoeren, reetvegers en cafeïnedealers.
UISBAAS—Niet iedereen krijgt een huis onder zijn reet geschoven van papa die directeur is bij een grote bank. Waar je nog enigszins te kiezen hebt in je huisgenoten, is de huisbaas altijd hetzelfde: een middenstander, vaak de slager om de hoek, die systematisch zijn omzet heeft geïnvesteerd in het opkopen (maar niet opknappen) van oude huizen in de buurt. Het doet denken aan de coöperatieven van weleer, dat je je kaas en eieren gaat kopen bij de man aan wie je maandelijks een smak geld betaalt om in een vochtig krot naar de muggen op het behang te mogen staren. Wat hij ook beweert, je huisbaas heet trouwens eigenlijk ‘Freddy’.
NDIVIDUELE BEGELEIDING—Je hebt het geprobeerd. Je hebt echt je best gedaan. Nou ja. Behalve misschien die paar keer dat je tijdens je tentamenweek tot vier uur ’s morgens met het meisje van je huisgenoot op het dak hebt gelegen onder invloed van drank en drugs en over van alles en niets hebt liggen praten—niets over het tentamen Statistiek van die dag, en alles over haar prachtige tieten. Gelukkig bestaan er oplossingen voor sukkels als jij: Individuele Begeleiding. Ja hoor. Dat mag je uitspreken als ‘Deelnemer aan de Paralympics’. We zijn allemaal trots op je, Wilmer.
UDAS—Op en rond de universiteiten wemelt het steevast van de wereldverbe-teraars, kroegfilosofen, onverbeterlijke betweters en salonsocialisten die nooit verder zijn gekomen dan het eerste hoofdstuk in
Marxisme voor Dummies. Met opgestoken vinger zullen ze je overspoelen met oeverloos gezeik, opgebouwd uit hergebruikte meningen en verkeerd aangehaalde citaten. Omdat jij het niet begrijpt. Omdat jij niet beseft hoe de vork werkelijk in de steel zit. Omdat jij een pion bent van de kwade machinaties van het wereldkapitalisme, een verrader van de revolutie, een saboteur der klassenstrijd. Een Judas. Koester die momenten voor wanneer je hen later tegenkomt in hun maatpak, met een aktetas onder de arm, en je hen stomverbaasd aanhoudt en woordeloos onderzoekt naar stigmata. Dan is het jouw beurt om met stenen te werpen.
OFFIE—Koffie is je vriend, misschien wel de enige vriend die je aan je studententijd zal overhouden. Koffie is goed, eerlijk en betrouwbaar. Koffie is je bondgenoot in de strijd tegen het ochtendgloren, je troost en toeverlaat tijdens die eindeloos lange nacht voor het mondelinge tentamen. Wanneer er aan de ontbijttafel een ongemakkelijke stilte valt tussen jezelf en het meisje van gisterenavond wier naam je niet meer weet (vanwege nooit gevraagd), is een kopje van het zwarte goud het ideale middel om de relatie alsnog verder uit te diepen, of de pijn van de dreigende afwijzing te verzachten. En als je achteraf nog van gedachte verandert of last hebt van gewetenswroeging kan je haar nog altijd—geheel vrijblijvend—trakteren op een koffie verkeerd in de kantine. Doortrapte klootzak die je er bent.
IEFDE—Het kan hard aankomen, maar het moet worden gezegd: als je relatie met je geliefde dateert van voor de grote overgang naar hogeschool of universiteit heeft ze evenveel kans op slagen als de gemiddelde eerstejaars Filosofie. Doe jezelf een plezier en dump hem of haar nog voor het academisch jaar begonnen is. Jullie zullen er geen spijt van hebben. Tenzij je natuurlijk later verbitterd wil terug-kijken op alle misgelopen kansen en opgegeven vrijheden die nodig waren om de rest van je leven de lakens te kunnen delen met die ene persoon waarmee je sinds je puberteit niets meer gemeen hebt. Eeuwige liefde? Nee, dank u.
AMA—Als alles fout loopt—en vroeg of laat gebeurt dat hoe dan ook—heb je nog altijd je moeder. Zij is de enige persoon die steeds voor je klaar staat en die je onvoorwaardelijk blijft steunen, zelfs al ben je een zielig, hopeloos geval wiens achterlijkheid voor de rest van de wereld al ruime tijd een onmiskenbaar feit is. Bij mama kun je altijd terecht voor geld, eten of schone kleren. Het enige wat ze daarvoor in ruil vraagt is dat je lief voor haar bent en haar in de waan laat dat je wel degelijk het potentieel hebt om ingenieur, dokter of advocaat te worden. Wat geeft het trouwens dat je intussen al dertig bent? Binnen een jaar of twee zul je dat diploma wel halen, echt waar.
EW AGE—Tot u spreekt de stem van het collectieve onderbewustzijn. Het is ons ter ore gekomen dat u denkt het ‘verlichte pad’ te zullen ontdekken in uw verdergezette studies. U ziet vast uw geest al verruimd, uw kennissenkring eindelijk uitgebreid met hen die weten ‘waar het over gaat’ en het mysterie van het bestaan voor uw ogen ontsluierd. Wij verzoeken u echter ons niet lastig te vallen met uw misplaatst mompelen van mandala’s en de ongerijmde studies van uw navel te willen staken, om u te concentreren op de taak die u hier wel wordt opgelegd: het behalen van een diploma. Freud dankt u, en doet u de groeten van zijn moeder.
DI ET AMO—Nee, we bedoelen niet dat je de woorden van Catullus ter harte moet nemen. Ja, Catullus. Niet Ovidius, of Nietsche, of welke klootviool dan ook die wordt geciteerd door de geitenwollen sok die in het slipje probeert te komen van dat schattige stuudje waar jij al drie weken een oogje op hebt. Onderschat hen niet, want bij God, drie dichtregels uit je hoofd kennen en er aannemelijk klinkende onzin aan kunnen hangen scoort onmetelijk hoog bij naïeve emo’s van amper 18 jaar. De wetenschap dat die goedgevormde stoot met netkousen net nu open staat voor dat soort ongein en binnen vijf jaar met een veelbelovende zakenman van dertig trouwt, maakt het alleen maar erger. Neem het van ons aan: leer een mondvol Latijn, en vis vrolijk mee uit de waanzinnige bakvissenvijver.
ROFESSOR—Voor de doorsnee student is een professor een mythisch wezen waar je negen maanden lang de wildste verhalen over hoort, maar dat uiteindelijk een mannetje van 73 achter een veel te groot bureau blijkt te zijn dat zo’n vier decennia aan angstneuroses en gebrek aan autoriteit wenst te compenseren door met priemende ogen naar je te kijken wanneer je toegeeft dat je niet eens hebt begrepen waar zijn vraag over ging. Geen nood. Hoewel het tot zijn legendarische eigenschappen behoort om eeuwig een naam en een jaartal te onthouden, weet die demente Zonnebloem eigenlijk al niet meer wie je bent, nog voor je de tentamenzaal hebt verlaten. Alles wat een professor beweert te weten, bluft hij, en dat is dan ook het enige spelletje waar je hem niet bij kan verslaan: beheers je leerstof, en niet jij maar de volgende aan de beurt wordt het slachtoffer van onredelijk moeilijke en absurd geformuleerde vragen.
UO VADIS—Je wil als student zorgvuldig je universiteit kiezen. Ga je naar Leiden, waar het onderwijs van een torenhoog niveau is, naar Amsterdam, waar tenminste iets te beleven valt, of kies je voor het plattelands-onderwijs van Groningen? Zelfs het rustieke karakter van die laatste ‘stad’ is natuurlijk te verkiezen boven Enschede, waar een nerd in de jaren ’60 eens wandelingetje door de bossen maakte en merkte dat er best plek voor een universiteit was, en daarna het gerucht verspreidde dat er mogelijk onderwijs was bij de Tukkers. Wat je ook doet, zorg dat je zeker op een uur rijden met de auto van je ouderlijk huis verwijderd bent, en dat je je binnen die stad net buiten het centrum vestigt, binnen wandelafstand van een nachtcafe, een avondwinkel en een pizzeria. Bedank ons maar in een stil gebed op één van je zwerftochten naar ’s levens noodzakelijkheden om twee uur ’s nachts.
IJKSUNIVERSITEITEN—Rijksuniversiteiten, lieve kinderen, zijn kweek-vijvers voor ambtenaren. Ze grossieren in het uitdragen van vrijzinnige zelfgenoegzaamheid onder het mom van respect en politieke correctheid en de chicks zijn er lelijk. Sommige dingen worden nu eenmaal beter overgelaten aan een select groepje Jezuïeten dat de waarheid en de wereldorde al eeuwenlang naar zijn hand weet te zetten. Zonde en taboe zijn immers de enige leidraad voor een onderwijs dat correct geïnformeerde, beschaafde mensen aflevert, zo leert de geschiedenis ons. Maar goed, aan jou de ‘keuze’.
LAPEN—Slaap overdag. Slaap met een kussen of knuffeldier. Slaap nooit minder dan 10 uur. Slaap volledig naakt, waar dan ook. Zorg dat je, als je overdag niet aan het slapen bent, toch tenminste half aan het dutten bent, of je je ogen even kan laten rusten. Maak je niet druk dat je snurkt—dat doe je alleen in je slaap, en dan slaapt toch iedereen? Als er mensen aan het slapen zijn terwijl jij op je basgitaar wil oefenen, of naar je favoriete Tool-plaat wil luisteren, hou dan je “Vuile fascisten!”-tirade bij de hand zodat je die woordelijk naar de kop kan schreeuwen van iedereen die denkt dat ‘nachtrust’ een soort onschendbaar privilege is. Slaap zacht.
HESIS—Terwijl wij ons suf zochten in stoffige kelders met de archieven van universiteiten, bibliotheken en musea op zoek naar materiaal voor onze scriptie, hebben jullie jonkies het maar van het internet te knippen en te plakken. Al hoorde ik dat daar ook een redelijk hoge pakkans is, maar dat toont vooral aan dat Darwinisme op alle niveaus werkt. Wat kan de academische wereld meer verlangen dan kaf dat zichzelf spontaan van het koren scheidt door middel van zijn eigen debiliteit? Neem het van ons aan: als hard werken niet je stijl is, geniet dan van een jaartje of twee stufi, maar oefen ook geregeld in het aanvullen van rekken en vakken. Het zal van pas komen.
ITWISSELINGSSTUDENTEN—Een vloek, en een zegen, die geile buitenlanders! Gelukkig blijkt dat voor elke Svavar, die zijn IJslandse leuter lang genoeg in walvis heeft gedoopt en nu wel eens wat Hollandse haring lust, er ook wel een Olga rondloopt die meer dan gewillig is om het verschil te demonstreren tussen het Zweeds voor “Een halfje volkoren dun gesneden, alstublieft”, en “Wil je je tampeloeris een keertje in mijn gleuf rammen?”. Bedenk natuurlijk wel: de behandeling die jij haar geeft, ondergaat je meisje ook van ene Carlos terwijl zij zes maanden op uitwisseling in Spanje zit.
ITAMIENTJES—Durum Nicotine Pita Dafalgan Valium Pizza Vicodin McDonald’s Marijuana Rum Cola Wodka Ecstasy Durum Nicotine Pita Dafalgan Valium Pizza Vicodin McDonald’s Marijuana Rum Cola Wodka Ecstasy Durum Nicotine Pita Dafalgan Valium Pizza Vicodin McDonald’s Marijuana Rum Cola Wodka Ecstasy C-c-c-c-cocaine—en dan is het nog maar maandag, net na de brunch. Ik stel overigens voor dat alle maaltijden vanaf nu ‘crunch’ heten, gezien de snelheid waarmee iedereen zijn eten in zijn smoel kan duwen haaks staat op de smaak of de voedzaamheid ervan. Doe me een plezier: aanvaard de klaargemaakte maaltijden die je moeder je wil meegeven, en KAUW.
EST-FRIEZEN—Voor veel jonge mensen is het verder studeren de eerste echte confrontatie met het stadsleven, én met het Nederlands. Dit leidt tot een voortdurende Babylonische spraakverwarring aan ’s lands universiteiten, waar ieder jaar vreemde volkeren toestromen, ervan overtuigd dat taal iets relatiefs is, zonder echte regels of correct gebruik. De ergste hierin zijn niet de Limburgers, zoals men zou verwachten, maar de West-Friezen. De vergelijking met barbaren als de Vandalen of de Mongolen is gauw gemaakt—het onverstaanbare gewauwel, het lompe, irrationele en vaak louter instinctieve gedrag en het zich voortbewegen in kleine volksverhuizingen typeert hen. Gelukkig komt dit fenomeen alleen in Amsterdam voor, aangezien zij, net als de heer Fritzl te Amstetten, moeite hebben het ouderlijjk huis voor dagen achtereen te verlaten.
EROX—Eén van de grootste sprongen in de technologische vooruitgang van de mens was zonder twijfel het kopieerapparaat. Het bestaan van dit wonderlijke toestel heeft wel alleen nut, naast het kopiëren van je eigen kont, natuurlijk, als je ook aan correcte, volledige notities kunt komen. Zoek daarom het bleekste, slechtst geklede exemplaar uit de voorste drie rijen van het auditorium en doe net alsof je weet wat een RPG is, dat je
Dragonlance hebt gelezen en je eigenlijk alleen maar door een ongelukkige samenloop van omstandigheden (zieke ouders, dode kat, operatie aan je lies met afschuwelijke complicaties) een slechte start hebt gehad en nooit echt bent bijgekomen. Als dat niet werkt, en het echt om een noodgeval gaat: zie C.
OUNG ONES—Hilarisch toch, die tv-avondjes waar veertien man op een slaapkamer naar een piepklein scherm zit te turen terwijl een videoband speelt met drie afleveringen uit het tweede seizoen van
The Young Ones, de aflevering
Fawlty Towers met die Duitsers en zeven en een halve minuut trouwvideo van de neef van de moeder van de gastheer. Of hoe werkt dat tegenwoordig? Kijk je een geripte versie van
The Dark Knight op je PC, alleen, met je broek op de enkels voor ’t geval Gyllenhaal zich vooroverbuigt? Geen lootjes trekken om wie er voor drank en chips naar de avondwinkel moet, gewoon even Domino’s bellen? Trap toch gewoon Vyvyansgewijs de muur in van het stelletje kasplantjes dat net zoals jij niets beter te doen hebben. Vergeet niet de eerste die tegen je praat een flinke kopstoot te verkopen, en die persoon later—nog bloedend—om rum en cola de deur uit te sturen.
OMERVAKANTIE—Ook hier een privilege dat is weggelegd voor de hard-werkende student: drie maanden vrij. Tenzij je les gaat geven, komt die luxe nooit meer terug, en dan nog: je zou door je apathie er niet meer van kunnen ge-nieten zoals een 19-jarige die zeven weken Lloret De Mar doet en er zich maar twee dagen van kan herinneren. Wat, geef toe, een veel beter lot is dan sukkels die op een zolderkamertje blokken terwijl ze worden opgevreten door muggen en zelfhaat.
