NIEUWSBRIEF

Muziek draaien op festivalcampings vormt altijd een heikel punt. Natuurlijk, soms kun je er vrienden mee maken, maar ongevraagd je nummers over de camping laten schallen eindigt toch een stuk vaker in een ongenuanceerde ruzie waarin woorden vallen als “zachter”, “teringherrie” en/of “ziekenhuis”. Daarom verduidelijken we deze maand bij elk album of je tent ervan in brand gestoken zal worden of niet, wanneer je hem op de camping draait. Sommige cd’s moet je nu eenmaal niet meenemen naar een festival, althans: niet zonder brandwondenzalf.

JIGGY DJÉ De Ark De Triomf Noah’s Ark/PIAS

De nieuwste Jiggy Djé roept vaag herinneringen op aan de jonge jaren van Extince, nog voordat deze zijn geld verdiende met het inspreken van verzekeringsreclames. Fijne vent, die Jiggy. Grappig en ook redelijk bescheiden, al is een bescheiden rapper natuurlijk net zoiets als een rapper met een bloempotkapsel: non-existent. Leuk album. JAC. GODERIE
FISCHERSPOONER Entertainment Lo Recordings/NEWS Ik had volledig verwacht Fischerspooner af te kunnen schrijven, maar—en hoe het mogelijk is weet niemand—de band past zich hier redelijk goed aan 2009 aan. Visserlepelaar komt met een album vol couplet-refrein-popliedjes over wat suffige bliep-bloepmuziek, zoals je van ze zou verwachten, maar vreemd genoeg is het best oké. Op de een of andere manier klinken de meeste nummers alsof ze geschreven zijn voor Kylie Minogue, maar dat is nog geen reden om de rest van je dagen te slijten aan het zoeken van de perfecte rots om jezelf van af te werpen. BUCK DHARMA TIGA Ciao! Turbo/PIAS		THUNDERHEIST Thunderheist Big Dada/PIAS Hiphop is zo passé dat het nu elk moment weer het spannendste genre in de muziekwereld kan worden. Tot het zover is zet de Canadese rapbelofte Isis haar kaarten in op een portie ranzige electro die Luke van 2 Live Crew aan het huilen zou maken van pure blijdschap. Denk Spank Rock op de wip met The Bug. Was Kid Sister iets te mellow voor je? Loop je nog altijd te watertanden bij de gedachte aan Uffie en al haar tepels? Afsluitende zin waaruit blijkt dat Thunderheist een vergelijkbare en betere act is. JOEY

Meneer Sontag had een lastige klus te klaren: zijn vorige plaat Sexor overtreffen. Dat was een dansplaat met ALLEEN MAAR HITS en de homoseksuele geilheid droop van de dansvloeren in de wereld af. Dat overtreffen is met Ciao! voor driekwart gelukt, met dank aan de broertjes DeWaele. Zij zorgen er voor dat deze plaat dansbaar blijft door zes van de elf tracks te produceren. Dus graag een aanzienlijk deel van de inkomsten van Ciao! op rekening 8989 t.n.v. Soulwax te Gent. kthxbye! POGUE MAHONE

BONNIE ‘PRINCE’ BILLY Beware Drag City/Munich Tsja, Will Oldham. Ik houd van hem als hij figuurlijk gesproken een mes in zijn hart drijft en alle Weltschmerz en liefdesverdriet uit zijn bleke voorkomen laat lopen, zoals op Master & Everyone en I See A Darkness. Maar als hij tegen wil en dank schrale zangeressen, makkelijke blazers en zelfbevlekkend klapvee tevoorschijn haalt, en godbetert op Americana—en countrygitaren gaat lopen jengelen zoals op Beware, vind ik ‘m niet lief meer. En jullie ook niet. DANGEROUS DAVE SUPER FURRY ANIMALS Dark Days/Light Years Rough Trade/Konkurrent Jongens, luister nou: jullie hoeven echt niet elk jaar een nieuwe plaat te maken. Als je nou even geen goede ideeën hebt, maar alleen flauwe grapjes die je kwijt wilt (“ja te gek, dan laten we Nick van Franz Ferdinand zomaar wat Duitse woorden roepen in het refrein, haha”), dan kun je ook gewoon een blog beginnen. Schoenmaker, blijf bij je bah. STABBY MCMURDER PET SHOP BOYS Yes Parlophone/EMI

GRIZZLY BEAR Veckatimest Warp/V2 Ik weet nog dat Warp… ja ja opa, dat weten we nou wel, in de winter van 1945 at je tulpenbollen met Warp in je koude keukentje. Blabla. Grizzly Bear is de zoveelste gooi van Warp naar indie-cred. Het lijkt op Animal Collective, maar dan met een net iets grotere ‘laat me met rust’-vibe. OBSESSION DEPECHE MODE Sounds of the Universe Mute/EMI Dit is echt niet oké. Als Bruce Willis voor de honderdste keer een actieheld in een wit hemd speelt, dan gaat hij ook niet vertellen dat het zijn meest originele rol ooit is en dat hij diep in zijn eigen psyche moest graven. Depeche Mode geeft op dit album nieuwe dimensies aan het begrip herhaling, tot aan het punt dat je gewoon hele stukken uit ‘Enjoy The Silence’ en ‘Personal Jesus’ herkent. Vertel me dan niet dat het je meest “dazzling and diverse album in years” is, met je dikke mond. MING THE MERCILESS

Ik weet niet hoe het kan, maar opeens mogen de Pet Shop Boys weer. Niet langer is het Britse duo voorbehouden aan blauwgeneukte twinks die zachtjes huilen terwijl ze in hun reet genomen worden, maar draait zelfs je gereformeerde tante Truus hun platen tijdens het ramen lappen. Als je maar lang genoeg middelmatigheid produceert die klinkt alsof Margaret Thatcher nog steeds aan de macht is, word je schijnbaar vanzelf wel weer hip. Phil Collins, let je op? GERRIT HIEMSTRA
JAY REATARD Watch Me Fall Matador/V2 Dit is, zoals Reatard zelf zegt, zijn ‘softe’ album, ook al is het dankzij titels als Wounded, Rotten Mind en Hang Them All duidelijk dat hij nog steeds geen grote liefde voor de mensheid heeft ontwikkeld. BENJI TROPICO OBITS I Blame You Sub Pop/Konkurrent		THE STRANGE BOYS And Girls Club In The Red/Konkurrent Garagebands floreren wat mij betreft vooral op 7-inch, en als een band een album uitbrengt waarvan ik de nummers stuk voor stuk op single zou kopen, dan hebben ze iets heel erg goed gedaan. And Girls Club is voor mij alvast dé garageplaat van 2009. Vanaf minuut 1 houd je van Ryan Sambols snotterige zeikstem. Denk aan Golden Boys meets Demons Claws wanneer ze het tempo iets omlaag schroeven. Een album vol perfecte liedjes, en een goudklompje van een band. CONNIE THUNDERS
Rick Frohberg is een koning. Drive Like Jehu was een van de hardste bands van de 90’s, Hot Snakes gingen tot aan het einde van het decennium verder zonder ook maar iets aan kracht in te boeten en Obits rockt nu verder. Oh fuck, vergeet Thingy niet! Dat was ook fucking tof. In ieder geval, wat ik duidelijk probeer te maken is dat de jaren blijkbaar geen issue vormen voor de steeds ouder wordende Frohberg, en dat de enige denkbare reden waarom je dit nieuwe project niet net zo geweldig zou moeten vinden als Jehu is dat je nog niet ontmaagd bent. DICK SWAGGER

< VORIGE

MEER UIT DIT NUMMER

VOLGENDE >

POST A COMMENT [SIGN IN] Hi, in case you haven't heard, you can now sign up to become a "member" of Viceland.com, which entitles you to all sorts of amazing benefits like pictures and a nickname. Click here to make your own profile. You can still comment if you don't, but you gotta do it all 'nonymously.

Name:
Comment: