Vier platen die ik niet gehoord heb, maar waarvan ik vermoed dat je ze deze zomer thuis zal willen beluisteren als je terugkeert na een festival.
DOUBLE DAGGER, More, Thrill Jockey/BANG!—Je zit op de trein naar huis, valt in slaap, wordt wakker, en net wanneer je tot de vaststelling komt dat het echte leven zo zoet is als een lepel levertraan en je nog twaalf kilo herexamens moet afwerken, staan deze olijkerds voor je klaar. Zelfs door je krakkemikkig radiootje denkbeeldige vrienden, confetti en een harde plasser verzekerd!
TORTOISE, Beacons of Ancestorship,
Thrill Jockey/BANG!—Ideaal om de vreselijk irritante oorsuizingen die je tijdens het festival hebt opgelopen te camoufleren als je lekker ligt los te weken in een of ander lauw opblaaszwembadje. Maar ook gewoon omdat in je zwembroek naar een mengeling van jazz, elektronica en post-rock luisteren leuk is. Toch als je ligt te drijven op de resten van je wolkje GBH, blow en lauw bier waar je de voorbije vijf dagen op geleefd hebt.
GORILLAZ, Electric Broken Stylo Shock*,
EMI—Tekenfilms doen me terugdenken aan vroeger, en vroeger—enkele uren geleden dus—stond ik nog op een festivalweide. Vroeger werd ik ook verliefd op de juf als ze zich bukte om meer uitleg te geven aan Gerben op de rij voor mij, die nooit iets snapte. Dat gevoel ging altijd weer over als ze haar veertig jaar drankmisbruik meetorsende tronie weer in mijn richting draaide om me een lap te geven, maar, man, wat was dat wijf strak.
AMANDA BLANK, I Love You, Downtown—Of je nu op je vakantiejob kippen moet slachten, glazen moet wassen of lijken moet balsemen deze zomer, het blijft allemaal even slaapverwekkend. Deze Amanda Blank zal de Princess Peach zijn voor jouw Mario en stuurt met haar vrolijke stemmetje een zonnestraal door je schedel, waardoor je haast spontaan gratis overuren begint te draaien.
*We hebben een serieuze poging gedaan om, gebaseerd op vorige platen van de band of andere dingen die ons belangrijk leken (wikipedia, onze spijsvertering), te gokken hoe deze plaat zal heten.
