NIEUWSBRIEF

PLANTLIFE Time Traveller Rapster Hilarisch. In het eerste nummer schep je LCD Soundsystem stilo op dat je erbij was toen het allemaal begon: Planet Rock, Talking Heads, Hendrix, Dre & Snoop. En dan vervolg je het album met een verzameling belegen Marvin Gaye en Prince funk. Volgende keer minder opscheppen, een tijdje de Funkadelic verzameling achter slot en grendel doen en meer spannende tracks als ‘U Messed It Up, So We Took It Back…’ afleveren. PATRICIA FRANCHINI

KISSEY ASPLUND Plethora R2 Records Kissey Asplund heeft meer Myspace-vrienden dan jij en al je matties bij elkaar. Kissey heeft zelfs vrienden in Parijs. Bloggende vrienden die hele slaapverwekkende beats maken, waar Kissey dan weer heel slaapverwekkend overheen kan neuriën om vervolgens online op te scheppen over haar uitgekiende neus voor uitgekauwde elektronische neo-soul waar je zelfs je comateuze oma niet warm van wordt. LULHANNES CRYSTAL CASTLES Crystal Castles Different/PIAS Ik verveel me, zit binnen en weet niet wat ik moet doen. Mijn iPod shuffelt naar Crystal Castles. Ineens schiet ik in mijn sneakers en in een vloeiende, ongecontroleerde beweging ren ik naar het park, steel iemand zijn biertje en neem een hijs van de joint van een vreemde. Ik ben niet te stoppen, beland in een oude spelcomputer en val daarna op de grond naast mijn vrienden. “Fuck, wat doe jij nou?!” Geen idee, maar het was wel lekker. Dat is Crystal Castles. WUBBO WOCKELS STYROFOAM A Thousand Words Munich En nog een indiebril die electronica heeft ontdekt. Allemaal leuk en aardig maar WAAR ZIJN DAN DE LIEDJES!?! DONALD SIEGEL		FREEZEPOP Futurefuture futureperfect Ryko Electropop is leuk in theorie maar in praktijk blijft er meestal bar weinig van het popcomponent over. Freezepop heeft echter niet voor niets pop in de naam, want bij hen is de electro en pop in perfecte balans. Even ben je bang dat ze met de fabuleuze opener ‘Less Talk More Rokk’ al hun kruit verschieten, maar ze houden het hoge niveau vrij lang vol. Lichtvoetige dansmuziek met een vleugje ironische intelligentie en humor. Velen proberen het, de meeste falen. Freezepop doet het. ODILE PENDULUM In Silico Warner Music Hoempapa-drum ’n bass die op het vorige album nog fris en ongepolijst uit de verf kwam, maar in deze incarnatie als een soort Fat Of The Land-light een schamele vertoning neerzet. Jammer. D. VAN AGT SANTOGOLD Santogold Munich ‘De nieuwe M.I.A.!’ Met een irritante bassist, vergeten ze je erbij te vertellen. En die stem! Nagels over het schoolbord. Daar valt zelfs met coole geluiden en ritmes geen eer aan te behalen. En dan hebben we het nog niet eens over de briljante albumhoes die zelfs bij het vuilnis zou blijven liggen. JULIETTE JEANSON

CANCER BATS Hail Destroyer Hassle/Distort .Metalcocktail met een punktwist. Het recept: twee delen Bad Brains, twee delen Black Flag en één deel Down, deze keer afgemaakt met een snufje Mastodon. Riffs, riffs en nog eens riffs. Eén vuist in de lucht, de andere in het gezicht van je buurman. Moshen tot je er dood bij neervalt. Vet! CHRIET TITULAER TIMES NEW VIKING Rip It Off Matador Je geeft al je geld uit aan dure hi-fi apparatuur en mp3-spelers en dan komt een van de leukste nieuwe bands van je generatie met gestripte indie-rock-feest-jams die klinken als regenbogen en eenhoorns die opgesloten zitten in een 4-track. Als je naar Times New Viking luistert, zie je er waarschijnlijk uit als iemand die C-90’s uit een Walkman die je in 1986 met Sinterklaas kreeg, laat knallen, maar jij weet ook dat alle magie verloren gaat als je deze band in een 2500 euro-per-uur-studio opsluit. EL PEE BIRDS OF AVALON Bazaar Bazaar Volcom Entertainment/ Evil Bitch 666 In de VS openen ze voor de Raconteurs, en behalve dat Birds of Avalon een prima voorprogramma voor eerstgenoemde band is, is dit ook wel het minste wat ze verdienen als ze live net zo spelen als op deze plaat. Ze klinken als een hele gave rockband uit 1972 met geweldige liedjes, inclusief goede riffs, Beatlesque poprefreintjes, psychedelische neigingen en hier en daar een fijne gitaarsolo. Het geweldige artwork maakt het helemaal af. FRED LAFAYETTE

THE SPADES Above The Law And Below The Belt Drugmoney Records/Bertus “Die Learning the Hard Way-tijd, dat was toch wel het mooiste”. Denvis, niet kapot te krijgen die vent. Kondigde de meest mediageile rockzanger van de lage landen een paar jaar geleden nog aan dat de stekker eindelijk uit de Spades ging, nu komt hij doodleuk weer terug. Met nieuwe bandleden en een nieuw, soulvoller geluid. Een vriend met een tractor en een koeienstal uit een klein dorpje 200 kilometer ten oosten van de Randstad vindt die blazers maar gay. Ik zeg: het heeft wel wat. Comazuipen en dansen op de Spades—het was nog nooit zo makkelijk. LAMMY DE B. THE RANK DELUXE You Decide Pias Ook al zet je nog zo groot in je bio dat je geen typisch Brits indiebandje bent, en heel veel affiniteit hebt met oude punk en grime en ska, en zet je een foto van een straatschoffie uit een Londense achterbuurt op de voorkant van je cd, met punk heeft dit voor mij echt geen reet te maken. Misschien klinkt The Rank Deluxe wat harder, rauwer en neerslachtiger dan de rest, voor mij blijft het het zoveelste bandje die zich wanhopig probeert te onderscheiden in de oververzadigde markt van Britse indiebandjes. Het is ook allemaal niet gemakkelijk. SUNNY SJOSTAKOVIC PENNYWISE Reason To Believe Epitaph Al is ‘Bro Hymn’ verworden tot kutlied in de categorie ‘Killing In The Name Of’ waar dronken MER-studenten op uit hun dak kunnen gaan in feestcafé De Toeter op zaterdagavond, blijkbaar vinden de heren van Pennywise nog steeds genoeg zaken om zich over op te winden en albums mee vol te schrijven. Een beetje triest is het wel. Maar zolang er genoeg skateboardende twaalfjarigen zijn die je cd’s blijven kopen, zou jij toch ook gewoon precies hetzelfde blijven doen? DAVID BLOWME

JAMIE LIDELL Jim Warp Records Lef moet je wel hebben; wanneer je lelijk, blank, knullig, brildragend bent en een soulplaat aflevert. Jamie Lidell weet met de tien nummers op zijn JIM echter perfect te integreren. De Engelsman heeft op zijn vierde album afstand van zijn electro-verleden genomen en doet het met heel veel achtergrondkoortjes. Zoals singles ‘Another day’ en ‘Little bit of feel good’ al aangeven: het plaatje bevat een paar aanstekelijke nummers. CAPTAIN AMERICA WHITE WILLIAMS Smoke Domino Zo, en nu opzouten met je jaren ’80, met je asymmetrische kapsels, je hoekige gitaren. Tijd voor glamrock. Ook een slecht idee, maar White Williams weet het een twist te geven die voorbij slaafse retronamaak gaat. Wat Fujiya & Miyagi vorig jaar deden voor krautrock, doet White Williams voor glamrock. Resultaat is een erg luisterbare hybride van Roxy Music en T-Rex. Verfrissend. NANA KLEINFRANKENHEIM FUTUREHEADS This Is Not The World Pias Soms kan mot met je platenmaatschappij louterend werken. Na twee cd’s werd dit Engelse punkgezelschap door hun broodheer bij het oud vuil gezet en sindsdien doen ze alles zelf. En dat gaat beter dan toen ze nog bij een major zaten. In zestien dagen stonden de twaalf tracks op tape. Ongecompliceerd, strak en vaak met een humoristische kwinkslag. Komt dat horen, bij jaarmarkt of dorpsfestival. HACKERJACK		THE LAST SHADOW PUPPETS The Age Of Understatement Domino/Munich Alles wat die Arctic Monkey aanraakt, verandert toch al in goud, dus een side-projectje meer of minder kan ook geen kwaad. Je hebt de clip al gezien, en zo klinkt de rest van het album ook ongeveer. Vaak bombastisch als een Bondsoundtrack met veel blazers en strijkers, maar soms ook ingetogen en met de focus op ‘het liedje’. Dat klinkt misschien suf, maar één ding bewijst het in ieder geval wel: ook al kijkt die Turner altijd alsof het hem allemaal geen reet uitmaakt, dat kereltje beschikt over hoeveelheid muzikaal talent waar je U tegen zegt. Zijn vriendje van The Rascals trouwens ook, want die heeft de helft van de liedjes geschreven. Downloaden maar. EDUARD JONÉ ANGUS AND JULIA STONE A Book Like This Pias De onderscheiding voor mooiste hoes gaat deze maand naar A book like this. De cd is verpakt in een hardcover miniboekje voorzien van mooie tekeningen, waar je op de laatste bladzijde ook nog een dvd bij cadeau krijgt. Zeer fraai. Ook met de muziek is niets mis. Knip en plakpop ingezongen door een fris klinkende zanger en zangeres. Aangenaam. PINBALLJIM FLIGHT OF THE CONCHORDS Flight Of The Conchords Sub Pop Ken je iemand behalve Dave Grohl die Tenacious D wél leuk vond? Had je ook zo’n zin om die zelfgenoegzame grijns van Jack Blacks smoel te slaan bij zijn zoveelste Spinal Tap-rip off? Gelukkig heeft Nacho Libre zich inmiddels op andere projecten gestort en daarmee ruim baan gemaakt voor Brett McKenzie and Jermaine Clement. HBO zendt sinds vorig jaar de belevenissen van dit prettig gestoorde digi-folk duo uit. De heren blinken op dit album uit in hilarische rockpastiches, al komen die wel beter tot hun recht in de context van de serie. LOURENCO.NL

< VORIGE

MEER UIT DIT NUMMER

VOLGENDE >

POST A COMMENT [SIGN IN] Hi, in case you haven't heard, you can now sign up to become a "member" of Viceland.com, which entitles you to all sorts of amazing benefits like pictures and a nickname. Click here to make your own profile. You can still comment if you don't, but you gotta do it all 'nonymously.

Name:
Comment: