|
|
DOS & DON'TS
GERELATEERDE ARTIKELEN
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
HET IBIZA VAN DE OEKRAINERaven Aan De Zwarte Zee Onze Duitse redacteur Hector Muelas ging eerder dit jaar naar het meest weirde festival van de wereld. Op deze wekenlange rave aan het Zwarte Meer aan de kust van Crimea (een autonome republiek van de Oekraïne) kwam hij gruwelijk lekkere chicks, naakte gasten, kinderen en de Russische maffia tegen, die gezamenlijk uit hun dak gaan alsof ze hun hele leven onder communistische regels hebben geleefd. Vice: Hoe kwam je van dit feest op de hoogte? Hector: Ik kwam Kazantip tegen, toen ik een Do in het Russian Issue las, waarin het ging om een rave aan de Zwarte Zee waar iedereen naar de klote gaat. Een heleboel mensen hebben al ervan gehoord, maar iedereen nam aan dat dit losbandige, Oost-Europese paradijs maar een urban legend was. Dat hele idee is anno nu een beetje achterhaald—niemand gelooft nog in een Sovjet Shangri-La waar het bier maar 30 cent kost en gewillige supermodel look-a-likes rondlopen. Maar was het dat dan ook? Ik woonde vroeger samen met een Oekraïense meid, dus vroeg ik het aan haar en ze vroeg het aan een paar andere mensen. Het bleek dat het niet alleen waar was, maar dat er ook een vertegenwoordiger bestaat—die ze ‘Minister of Foreign Affairs’ noemen—die in Duitsland zit. Ik heb dus met hem contact opgenomen en hem met vragen gebombardeerd, omdat ik niet kon geloven dat al dat gelul over deze rave klopte. Maar hij bevestigde alles. Hij liet me zelfs een video van afgelopen jaar zien en toen zei ik: “Okee, we gaan er naar toe!” Het feit dat er een plek is die nog niet gecommercialiseerd is, trok me echt aan. Ik bedoel NIEMAND weet van dit festival, hoewel het echt gigantisch is. Er gaan zo’n 100.000 mensen naar deze old school rave toe. Weet je ook hoe het tot stand kwam? Volgens mijn Russische contact begon het allemaal met de Russische elite. Een groep rijke jonge Moskovieten gingen begin jaren negentig naar Ibiza en besloten iets soortgelijks voor hun gebied te doen. Toevallig kwamen ze de originele lokatie, een uit bedrijf genomen nucleaire reactor, tegen. Daar vond het festival de eerste paar jaar plaats, totdat de overheid bang werd voor de mensenmassa’s en de losbandigheid. Ze werden er dus uit geflikkerd en sindsdien is het een soort rondreizend festival. Je zei iets over een achtjarig jochie dat een vrouw van middelbare leeftijd ging beffen… What the hell? We liepen rond op het strand, toen we onze cameraman ergens kwijt waren geraakt. Opeens belde hij opgewonden op dat we snel naar hem toe moesten komen. Dus we gingen naar een soort plein midden op het strand, waar honderd mensen in een cirkel stonden en een belachelijke presentator van een lokaal radiostation T-shirts weggaf. Dat ging zo: hij nodigde mensen uit de massa uit om paren te vormen en te kijken, wie het verst met elkaar ging. We hebben het hier niet over bestaande stellen, maar over willekeurige mensen die uit de massa gepikt en bij elkaar gezet werden. Toen begonnen de deelnemers dus te zoenen en te tasten. Na een tijdje begon de massa “Likken! Likken! Likken!” te schreeuwen en de deelnemers gingen ook meteen aan de slag met elkaars geslachtsdelen. Opeens ging de wedstrijd van ‘wie gaat het verst’ naar ‘wie houdt langer vol’. Het was een massale pijpcompetitie voor een T-shirt? Na ongeveer een halfuurtje begonnen ook threesomes and dubbelstellen, en toen werd het alleen maar vreemder. Er was girl-on-girl actie, dan girl-on-dog actie en uiteindelijk chicks met kids... Godver, maar what the fuck deden die kinderen daar überhaupt? Nou, dat was ook zo vreemd. Er waren namelijk heel veel kinderen en een paar vertelden ons dat veel van deze kids voor de maffia werkten. Je zag een hele groep kinderen direct bij de ingang posters en stickers enzo verkopen. We praatten met een van hen, tot opeens een getatoeëerde reus uit het niks kwam opdagen. Die pakte het kind en trok al het geld uit zijn zakken. Toen gaf hij het jochie een paar munten en hij ging weer aan de slag. Ik vroeg aan onze gastheer wat er aan de hand was en hij zei: ”Dat zijn Kazantip kids. Ze zijn geboren uit relaties die in Kazantip ontstonden—sommige komen met hun ouders, anderen zijn wezen die hier elk jaar naartoe komen om een beetje geld te verdienen.” Jezus, ze zijn dus rave rakkers. We zagen die jongen, die eerder een vrouw aan het beffen was, om vijf uur ’s ochtends als een gek op het podium springen. We denken dat hij een pil op had—zijn kaak was ook helemaal losgeslagen. Dus iedereen zat aan de drugs? Ik neem echt nooit drugs, maar aangezien we op zo’n rave waren, moesten we ook de prijs en de beschikbaarheid testen... We hebben echt continu en overal naar drugs gevraagd. Het gekke was niet alleen dat niemand drugs had, maar dat iedereen die we vroegen heel verbijsterd keek. Ze deden alleen van “No, no, no, no, no”. Het is zo’n ding waar niemand het over wil hebben omdat het een soort van vrolijke, gezonde surfer vibe moest voorstellen. Ze namen ook het fouilleren bij de ingang heel erg serieus en je zag ook overal drugshonden rondlopen. Maar er waren mensen die zonder twijfel iets naar binnen gesmokkeld hadden. Ik denk dat het festival misschien in het begin echt drugsvrij was, omdat het moeilijk was om in dat gebied aan goede drugs te komen, maar dat is nu niet meer het geval. Ik bedoel, hoe kan je in godsnaam een maand lang feesten op alleen drank? In dat geval, hoe was het eten daar? Het eten was echt heel erg goor. Ik herinner me nog dat ik konijn met kaas at, en dat was echt weerzinwekkend. Ik betwijfel zelfs of het konijn was. Overal zat kaas op. En dan was er nog dat ding dat ze ‘restaurant’ noemden, waar een stel stoelen willekeurig rondom tafels stonden en waar ze sushi serveerden. Het smaakte echt naar alles behalve vis. Was de sushi ook met kaas? Nee, gelukkig was de sushi kaasvrij. Je kon ook een berg fruit voor een paar cent van de zigeuners bij de ingang kopen. Ik at daar zoveel fruit dat de vitamines uit mijn oren kwamen. Dus ja, het eten was vreselijk, maar de drank was extreem goedkoop. Een Baltica, wat goed Russisch bier is, kost 20 tot 40 cent. En dan hadden ze nog van die Oekraïense champagne, die smaakt als suiker gemixt met poep, dat kostte zo’n drie tot vier dollar per fles. Het was voor het eerst in mijn leven dat ik me echt rijk voelde. Op een avond heb ik een stuk of vijf flessen champagne voor iedereen gekocht en daarna was ik echt de held. Het kostte in totaal alleen twintig dollar ofzo, maar opeens had ik al die chicks om me heen staan—ik voelde me echt een rockster. VICE Om de ongelofelijke reportage die we van dit alles hebben gemaakt te zien, surf naar VBS.TV.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
