De Tilburg Cowboys is een kunstenaarscollectief uit Brabant. Ze hebben een project bedacht waarbij ze Afrikanen vragen om weliswaar niet gelijk een boek te schrijven, maar wel een flaptekst van een boek, dus een samenvatting/lekkermakertje achterop de kaft.

Het idee is dat je zo een boekenkast vol met lege boeken met alleen een boekomslag krijgt. Mensen kunnen vervolgens deze ‘books to be’ kopen. Maar waarom zou je een leeg boek kopen? Nou, schrandere lezer die je pretendeert te zijn, er zit een antwoordkaart in die boeken die je kunt invullen en terugsturen naar de schrijver van de flaptekst. Zo weet deze schrijver dus dat er mensen bestaan die oprecht geïnteresseerd zijn in hun verhaal, en dan kan hij of zij het boek vervolgens daadwerkelijk gaan schrijven. De Tilburg Cowboys zijn naar Zuid-Afrika gegaan om daar een gevangenis en een jongerencentrum te bezoeken en samen met de mensen daar de books to be te maken.

Tilburg Cowboy Sander van den Busse vertelt: “De eerste workshop vond plaats in een Cultureel Jongerencentrum, ergens downtown Johannesburg. Gelijk na de uitleg beginnen de kinderen, die tussen de 8 en 14 jaar oud zijn, hun verhalen te schrijven. Overal zitten, hangen en liggen schrijvende kinderen. Ze voelen zich al gelijk een beroemd schrijver. Dat de verhalen ook in Nederland terecht zullen komen maakt ze nog enthousiaster. Als de eerste verhalen af zijn beginnen we met deel twee van de workshop: het maken van de boekomslagen. De kinderen maken foto’s, tekenen en knippen uit tijdschriften. Wij scannen en ontwerpen samen met de kinderen alle covers. Pas later lezen we wat ze eigenlijk hebben opgeschreven. Dat zijn niet alleen verhalen over prinsessen of cavia’s. Ook omdat cavia’s in Zuid-Afrika geen cavia’s maar marmotten worden genoemd, maar er was bijvoorbeeld ook een meisje dat schreef dat ze door haar moeder geprostitueerd werd. Op een dag kwam haar leraar naar haar huis en belde aan. Haar moeder kende hem verder niet en dacht dat hij een klant was, dus stuurde hem door naar de slaapkamer van haar dochter, alwaar hij zijn leerling naakt op bed aantrof. Dat was niet het enige beklemmende verhaal, een hoop verhalen gingen over kinderprostitutie, misbruik, zelfmoord en kindermoeders.”

“De tweede workshop werd gehouden in een gevangenis in Krugersdorp. De groep gevangenen die met de workshop meedoen bestaat uit 23 gevangenen, allen zwart, die ons in oranje pakken gehuld maar zonder handboeien verwachtingsvol aankijken. De groep was wel een soort selectie van de meest gemotiveerde gevangenen die hun leven wilden beteren. In de gevangenis zwem je eigenlijk de hele dag in saaiheid, waardoor een hoop gevangenen al hele verhalen geschreven hadden. Ook waren er in de gevangenis al workshops geweest om dingen te verwerken, waar schrijven een onderdeel van was. Het leek alsof het voor de gevangenen meer betekende dan voor ons. Ze hadden torenhoge verwachtingen, tot en met het boek verfilmen waarin een hoofdrol voor Brad Pitt was weggelegd. Al hadden sommige nog tientallen jaren uit te zitten. Een boek schrijven gaf ze hoop voor de toekomst. Als je op een gegeven moment opeens weer buiten staat, dan heb je helemaal niks om weer ergens te beginnen met werken of wat dan ook. Ze wilden een certificaat hebben voor de workshop, die we toen hals over kop maar hebben ontworpen. Onder hard applaus hebben we ze stuk voor stuk uitgedeeld. Ik werd omhelst door een enorme gedetineerde neger, dat was best vreemd.”

De Tilburg Cowboys gaan de boeken zelf uitgeven en ze voeren geen selectieprocedure uit. Alles komt er in principe door. De workshops in Zuid-Afrika waren nog maar een try-out en er gaan waarschijnlijk ook dezelfde soort workshops in Nederland gehouden worden. Dan dus wel verhalen over cavia’s in plaats van marmotten.

EWOUT LOWIE

Peter Blom is de voormalige Delic van het voormalige Opgezwolle, maar hij is ook een toffe schilder/kunstenaar. Afgelopen zaterdag opende zijn expositie in galerie Vriend van Bavink in Amsterdam. Daar kun je heen, maar je kunt ook dit interview lezen. Er staan plaatjes bij van Peter’s schilderijen. O ja, Peter maakte een reis die hem langs allemaal exotische locaties bracht, op verschillende plekken op de wereld. Dat vonden we veel interessanter, want iedereen kan schilderen.

Hoe kwam je er zo bij om een wereldreis te maken?
Ik had echt even vakantie nodig. Even er tussenuit. Flink er tussenuit trouwens, ik ben negen maanden weggebleven.

Lekker hoor. Wat zat er er allemaal in je koffer?
Niet veel, wat kleren. M’n tekenspullen, een fotocamera en een laptop mochten ook mee op vakantie. Ik had ook een zakmes gekocht waar je allemaal verschillende schroevendraaierkopjes op kon zetten. Heel cool, een padvinder zou er zijn vingers bij aflikken. En een EHBO-doos.

Waar ging het mis?
Gelijk na aankomst liet ik m’n pinpas in de automaat zitten. Was nog een beetje duf van de vlucht van Nederland naar Buenos Aires. Gelukkig kwam er een vrouwtje achter me aanrennen met die pas.

Is Buenos Aires een beetje chill?
Superchill, ik heb op terrasjes zitten tekenen en door de stad gelopen. Drie keer per dag uit eten, lekker hoor. Dat is daar helemaal niet duur.

Daarna ben je ongetwijfeld nog op allemaal spannende en ontspannende plekken geweest, maar wat spande nou lichtjes de broek?
Rusland! Echt, de mensen doen daar zo weinig hun best om vriendelijk tegen elkaar te doen, alles is in your face en niemand lacht. Dat vond ik wel interessant.

Nog opgepakt door de politie?
Nee, maar dat scheelde niet veel! Ik had in Moskou een vrouw leren kennen in het hostel en toen kwam er ter sprake dat ik muziek maak. Ze nam me mee naar een feest in de bossen even buiten de stad. Illegaal, maar een feest in de stad zelf organiseren is schijnbaar erg duur, dus gaan mensen lekker los in het bos. Ik mocht daar draaien, dus ik heb de aanwezige Russen en aanwezige bosbeesten genadeloos mijn beats opgedrongen.

Ah tof! Wat gebeurde er toen?
Een andere vrouw kwam daar optreden en deed een soort stripact. Met veel vuur en dans en, zo werd mij verteld, traditioneel gezien allemaal erg verantwoord. Maar door al het vuur was ze nogal heet geworden. Ze sprong in de sloot om af te koelen en was vervolgens gaan blowen. Nu wilde het geval dat ik om 8 uur ´s ochtends op het vliegveld moest zijn en het was inmiddels 2 uur ´s nachts. Deze vrouw ging naar Moskou terug en kon mij afzetten, dus ik stapte bij haar in de auto. Voordat we weer bij de weg kwamen moesten we een stuk door het bos. Binnen tien minuten ramde ze een boom met de zijkant van de auto. Vervolgens reed ze verkeerd. Uiteindelijk kwamen we bij de grote weg. Ik opgelucht, zij nog zwaar gestrest, en ja hoor, politiecontrole. Ik dacht shiiiiit, Russische politie, gedrogeerde vrouw, gedeukte auto, dat kan lastig worden.

Ai.
Nou, ze stapt uit om met die agenten te praten, en ineens is ze helemaal relaxt en kalm. Moet ze blazen. Niks aan de hand. Vijf minuten geleden was ze nog aan het botsen in het bos, zat ze te trillen en te stressen. Ik dacht nog, het is een vreemde wereld. Anyway, we konden doorrijden en reden over de snelweg met 50 km per uur… Maar ze heeft me veilig afgezet en ik was op tijd op het vliegveld. Daar bleek dat m´n vlucht niet ’s ochtends acht uur, maar ’s avonds om acht uur ging.

Dus al met al wel een geslaagde vakantie. Wat heb je er van geleerd?
Dat het eigenlijk overal hetzelfde is.

Al die moeite voor niets!
Ach ik lul ook eigenlijk zomaar wat. Maar dat doet uiteindelijk iedereen. Behalve Bart Peters.

De expositie van Peter Blom in gallerie Vriend van Bavink duurt tot en met zondag 11 april.

KOEN VAN BOMMEL

Hoorde je die plop net? Dat was ons nieuwe issue dat uitkwam. The Vice Fashion Issue 2010 ligt gratis voor je klaar op de leukste plekken van het land, en bevat het volgende. Een interview met Karl Lagerfeld. Een portret van een Italiaan die zich in het dagelijks leven kleedt als soldaat, ninja of politieman. Een interview met de belangrijkste ontwerper van stierenvechtoutfits van Spanje. De geschiedenis van de sluier. Stijlicoon Aynouk Tan over haar fashion burnout. En verder fashion shoots van Jill Greenberg, Catharina Gerritsen, Ben Ritter, Sophie van der Perre en Ryan McGinley. Haal hem onmiddellijk op in de winkel, of lees hem hier in zijn geheel online, mocht je motivationeel gehandicapt zijn. (Lui, betekent dat.)

Een trouwe fan, tevens een oplettende lezer, kritisch mens en naiviteitsbestrijder pur sang merkte laatst op dat in het geval van de Recommends de foto niet altijd relevant is aan het verhaal. Dit is zeker niet waar. Het enige is dat we het er meestal niet tè dik bovenop leggen- een beetje suggestief is altijd wel leuk. Maargoed, om ook weer niet zo stug en stijf als mijn Friese oma (die altijd alleen maar raapsteel met een stevige bint eet, gewoon omdat ze dat altijd al doet) over te komen hebben we deze week de foto wat duidelijk aan laten sluiten bij onderstaand toekomstig feestgedruis. Een lief peutermeisje met een mutsje van badschuim, beetje makkelijk natuurlijk. Volgende keer valt er weer wat te raden! 
 

DONDERDAG

Adolf Butler, Gewapend Beton en Malle Pietje & The Bimbo’s in de Morlock Gallery in Den Haag. Begint om 21:00. 

Kits Zonder Blog met Kostijn Egberts en zZz in Club Up. Dj’s from the blogosphere: Hard/Hoofd tijdschrift, Rassion Mag, Club Zonder Filter en je residenten Excuses & Lustige Lola und Weltschmerz. Duurt tot 4:00 en kost €6,-, tenzij je er al vòòr 22:00 bent, dan is het gratis. 

Pageturner #15 in Pakhuis Wilhelmina in Amsterdam. Bands, schrijvers, electronische acts, weirdo’, alles knalt in snel tempo voorbij, ideaal voor mensen met een concentratieboog van een plassende mier. Begint om 21:00 en duurt tot 1:00. Kost €7,- en vòòr 22:00 €5,-. Zeker een trend…

Foxes & Wolves @ klinch met Tim Sweeney in de Melkweg in Amsterdam. Duurt tot 4:00 en kost €9,-.

Cinestud warming up in Delicatessen (Amsterdam: Zeeburg). Vanaf 18:30 kun je er eten en daarna films kijken voor €10,-, vanaf 20:00 en voor €4,- alleen films kijken. Wat voor films? Nou, vier redelijk grappige korte studentenfilms. Doen!

Skate café in de Pip in Den Haag. Vanaf 20:00, gratis entree.

Nerdlab in Electron in Breda. Begint om 20:00 en duurt tot 23:00.

Velvet in de Winston, Amsterdam. Duurt tot 4:00 en kost @5,-. Ondanks een koei van een lelijke spelfout op de flyer vast een leuk veest.

You Love Her Coz She`s Dead in Rotown in Rotterdam. Soort Chrystal Castles-achtige muziek waarbij en gestoord wijf en een soort Kele Okereke over 8-bit nintendobliepjeselectro heen krijsen. Om 21:30 voor maar €7,-.

VRIJDAG

Max Tundra. Klaus, Bird On The Wire in SMART Project Space (Amsterdam).

Non Night @ klinch in de Melkweg. Met Zombie Nation, Orgue Electronique, Bear, The Benelux en Palmbomen. €13,- aan de deur, twee minder in de voorverkoop. Vanaf 23:00.

Aux Raus, DS-10 Dominator en Haribo Macht Kinder Froh in het Patronaat in Haarlem. Kost €10,- en begint om 20:30. Adolf Butler in de afterparty. 

Concert Video Night in De Nieuwe Anita (Amsterdam). Concert video’s, dit keer met de focus op zwart-wit beelden van de jaren ‘60 soul en funk. Begint om 20:00 en kost €5,-.

PopClub in Club 8, Amsterdam. Electro en pop chaos. Begint om 22:00 en duurt tot 4:00. Je dient er zeven en een halve euro voor uit je lederen portemonnee te trekken. 

VICE K.I.L.L.S in Berchem/Antwerpen. Vice (erotisch) feestje van het leukste volk van de wereld: de Belg. Meer pluspunten kun je niet in één avond kwijt. Wel dien je een mailtje te sturen en een reply te ontvangen bij wijze van uitnodiging. Check de Belgische Viceland.

5 Years of 030303 in Tivoli De Helling (Utrecht) met Kettel, Funckarma, D’Arcangelo, Cosmic Force en AstroPoser. Begint om 23:45 en kost €10,-.

ZATERDAG

Tweetakt Theaterfestival, het jaarlijkse festival voor de podiumkunst @ Neude (Utrecht). Habiba, Go Back to the Zoo, Meindert Talma, Pop Zavs FFF, The Netherlands, Avant La Lettre, Lola Kite en Andre Manuel.

Klub Radar 10 in Tivoli De Helling in Utrecht. Rock, dance en indie. Duurt tot 4:00 en kost €10,-.

Ontrouw in Club Trouw, Amsterdam. Kost €30,- en duurt tot 7:00, met minstens twee verdiepingen enzo. Iedereen gaat dus ga ook.

Dirty Agga invites: DJ Pinch (Tectonic, UK) in de Bazart in Den Haag. Dubstep dus! Van 23:00 tot 5:00 en kost €7,50.

The age of hysteria in de Odeon Souterrain. Om te vieren dat de feesten in de zogenaamde D.O.K voorlopers waren van de muzikale hysterie rond electro en disco. Van 23:00 tot 5:00; €10,-.

Boemklatsch Labelnight in de Luxor Live in Arnhem. GTRonic, Boemklatsch en DJ Danjah. Vanaf 23:00, kost €10,-.

ZONDAG

Pokeren in de Rue de Vaseline! Of in beschaafdere taal: een Poker Night in de Bloc (Reguliersdwarsstraat 23 in Amsterdam). Begint om 19:00 en duurt tot 0:00. Voor meer info bel: 0615576295. Voor een andersoortig spannende nacht, bel Jan onze hoofdredacteur. 

The Local Spastics en The Don’t Touch My Croque Monsieurs in de Bitterzoet om 16:00. Entree kost €6,-.

Omdat we volgende week van kantoor verwisselen houden we op dit moment onze anderhalfjaarlijkse schoonmaak. En nu komen we erachter dat er al heel lang heel veel mooi spul stof ligt te vergaren op kantoor, zonder dat iemand er iets mee doet. We hebben het over schoenen, cd’s, shirts, zonnebrillen, schoenen, platen, magazines en meer van dat soort spul dat mensen je opsturen als je ze zo ver hebt gekregen dat ze denken dat je een hip blad maakt. Haha! Maar goed, we willen ervan af en het Leger Des Heils kan nog altijd onze harige rug op, dus doen we het volgende: vrijdagavond (DAT IS DUS MORGENAVOND, HERHAAL: MORGENAVOND) gaan we bier drinken en een kleine tombola houden hier op ons kantoor. Een van jullie bloglezers kan hierbij zijn om door de berg lOOt te graaien en te kijken of er iets van je gading bijzit. Stuur me een foto op van een plakkaat kots om kans te maken op het gouden ticket om bij de Vice-tombola te zijn. Ik heb ze nodig voor een belangrijk artikel en jij voor de win! Oh, ook leuk om te weten: nadat de winnaar van deze actie zijn spullen heeft mogen uitkiezen laten we de stagiairs halfnaakt en tot bloedens toe knokken om de overgebleven spullen. Ik kan niet wachten.

Foto’s van kots graag in redelijke resolutie, jpegs van 73 kb die van een hyvesprofiel zijn getrokken willen we niet. Oh, en dat van die stagiairs was echt een flauwe grap en niet eens waar, want die boys krijgen toch al niet zo veel betaald, dus draait het er waarschijnlijk op uit dat we beleefd toekijken hoe ZIJ alles weggraaien. Enfin, mail me met die foto’s, want ik heb ze dus hard nodig. Ook als je niet het gouden ticket wint, kan je dan toch aan een stukje erkenning komen.

Foto door Ewout Lowie, talent, komiek, onmens

Sorry, maar om een DJ te zijn heb je geen talent nodig. Iedere aap kan op play drukken op een platenspeler en een crossfader heen en weer schuiven. En nu mensen met laptops draaien zijn zelfs elementaire motorische vaardigheden overbodig geworden. Een tot aan de nek verlamde dwarslaesiepatiënt kan met zijn tong de was doen. Wat je echter wel nodig hebt is smaak. Het liefst bakken. Want hoewel hiphop dood schijnt te zijn, komt er toch nog steeds moeilijk veel muziek uit (thanks internet). Hoe te kiezen wat je draait? JD Twitch en JG Wilkes van Optimo hebben dat uitgevogeld: luister eens naar hun Kill The Dj 2 mix van 200kankerlanggeleden, of de remixes die ze maakten onder de noemers Naum Gabo en Optimo (Espacio) voor Boris en voor Florence + the Machine. Mooi spul. Ook hun set in Trouw van een paar weken geleden was steengoed. Mijn grote teen was aan het eind van de avond blauw. Wilkes nam na het eten van zijn Guatemalaanse veggieburger (of wat ze daar ook serveren in dat restaurant) even tijd om met mij te kletsen. Hier is het gesprek dat we hadden.

Vice: Hoeveel van wat jullie doen is smaak en hoeveel is kunde?
Twitch: Iedereen kan een belachelijke hoeveelheid tijd stoppen in het luisteren naar grote hoeveelheden muziek en zo zijn smaak ontwikkelen. Is dat een vaardigheid? Ik weet het niet. Maar zo ging het bij ons. Bij het runnen van onze club in Glasgow komt wel wat kunde kijken, maar dat zijn zakelijke vaardigheden. Qua muziek is het echt een kwestie van veel verschillende muziek luisteren. Maar ik wou dat ik niet zo’n brede smaak had. Het lijkt me te gek als ik alleen maar van jazz uit 1969 hield, en dat ik daar alles vanaf wist.

Echt niet!
Toch wel! Het is makkelijker om een heel brede smaak te hebben, zoals ik heb. Maar soms heb ik het gevoel dat ik daardoor niet helemaal tot de kern van een genre kom. Misschien was het beter als ik alleen maar van deephouse hield en ’s werelds expert op dat gebied was. Maar zo zit het bij mij niet. Weet niet precies waarom. Korte aandachtsspanne misschien.

Speelt dat door in andere gebieden van je leven?
Ik denk het wel. Ik hou van veel verschillende soorten films en kunst. Maar dat komt ook doordat ik zo’n onderzoekend type ben.

Heeft toch niet verkeerd uitgepakt voor je.
Nee, het is perfect. Muziek gaat me ook nooit vervelen. Mensen zeggen soms: “Muziek is nu echt saai,” maar er zijn zo ongelofelijk veel opnames op deze planeet, ga dan eerst even alles luisteren, denk ik dan.

Maar er zijn wel trends binnen de muziek.
Ja, deephouse is enorm in coole clubs in Europa, minimal niet echt meer, new rave komt lichtelijk terug.

Welke trend vind je het kutst?
Elke trend waarin mensen elkaar schaapachtig volgen, en doen wat ze denken dat cool is. Maar ik zal geen namen noemen.

Toe.
Bloghouse. Wat het ook is, ik haat het.

Is er zoiets als goede smaak?
Nee! Als mensen zeggen dat iemand anders goede smaak heeft, bedoelen ze meestal: die persoon heeft dezelfde smaak als ik. Maar sommige mensen zijn super gepassioneerd over gabber, terwijl ik geschift word als ik er langer dan dertig seconden naar moet luisteren. Maar toch zijn er mensen die zeggen: “Die en die is de beste gabbermuzikant.” Ik vind het nogal elitair om te zeggen dat je goede smaak hebt.

Maken jullie deel uit van een scene?
We zijn nooit lid geweest van een scene. Die beklijven nooit. Toen we begonnen noemden ze ons electroclash, vervolgens werden we in het DFA-punkfunkhoekje gestopt en toen waren we deel van de nu-disco scene.

En het whore house/minimal-gebeuren dan? Daar zaten jullie best dik in.
Nou, we hebben een paar keer zulke avonden gehouden, en er kwamen fantastische platen uit in dat genre. Nog steeds trouwens, maar het minimalgenre is helaas een soort ghetto geworden, omdat alle platen in een klein gaatje moesten passen en toen allemaal als elkaar begonnen te klinken. Toen werd het saai voor ons.

Wat vind je van Nederlandse muziek?
Nederland heeft nu nog steeds best goede producers. 2001, Dylan Hermelijn, Arwin van Mol. Maar begin jaren ‘90 was er Lower East Side Records. Djax was geweldig. Evolute records, Stealth, 100 % Pure. In Schotland volgden we alles uit Eindhoven, Utrecht, de Bunker-gasten, Clone in Den Haag. Nederland heeft een illustere geschiedenis op het gebied van elektronische muziek. Amsterdam was ook een tijdje de global capital voor clubbing. Je had de Roxy met Dimitri, daar ging ik best vaak heen. Ik ken Joost van Bellen ook goed. We hebben ook een tijdje een club gehad in Edinburgh waar veel Hollanders heenkwamen, zoals Dimitri.

De sluitingstijden in Amsterdam zijn nu echt kut. De meeste bars moeten doordeweeks om 01.00 uur sluiten en in het weekend is het om 04.00 uur meestal ook klaar.
In Engeland stopt alles al om 03.00 uur, maar dat is niet erg. Mensen komen vroeger op de avond en zijn erop voorbereid. Dat zorgt voor een veel intensere energie. In Berlijn dansen ze tien uur aan een stuk en dat gaat er veel matter aan toe.

Zie je jezelf als een moeilijk mens?
Meer als een anarchist. Ik was te jong om punk te zijn.

Draaide je daarom een cumbiaset toen je bij Tim Sweeney’s Beats In Space-programma op bezoek was?
Nou, geen belediging voor wie daar dan ook draait, maar soms lijkt zijn show een plek waar alleen maar gasten stoer komen doen met hun zeldzame discoplaten. Dus het leek mij leuk om daar een cumbia only set te draaien. Er wonen ook heel veel Latijns Amerikaanse mensen in New York he.

Dus je bent een boef.
Een beetje.

Nog rock ‘n roll-verhalen van het leven op tour?
Nee, dat moet je zo aan Johnny vragen.

Oké, dan wilde ik je nog wat namen voorleggen. Ik geef ze en jij reageert er op. Ewan Pearson.
Vriend.

Tim Sweeney.
Absolute medestander, geweldige gast, ik hou van zijn enthousiasme en hij straalt altijd puur plezier uit.

Ivan Smagghe.
Ook een geweldige vriend. Hij is de meester van duistere, druggy dansmuziek. Hij is heel intelligent en belezen ook.

Hitler.
Geweldige gast, lelijke snor.

Joakim.
Lange Fransman, goede gast.

Oké, bedankt. Wilkes, heb je nog rock n roll verhalen van het leven op tour?
Wilkes: Tourverhalen? Mijn geheugen nogal is achteruitgegaan, dus dat weet ik allemaal niet meer zo goed.

Ah.

JAN VAN TIENEN

Foto’s: Charlotte van den Brekel en Jan

Met dank aan Olaf van Trouw. Ga anders naar Ontrouw op 20 maart.

///Bonusplaatje van Disko Jan die maar wat lekker danst op zo’n nummertje van Optimo:

en net een slok Jägermeister op heeft, blijkbaar.

RICHARD KERN

YobKiϟϟ is onderdeel van het Rotterdamse kunstcollectief Antistrot, maar ook een DJ, die onder andere heult met onze makker Jason Forrest. YobKiϟϟ heet eigenlijk Paul en heeft onlangs zijn debuutalbum Pure Sperm From The Evil Blood Of Techno uitgebracht. Hij maakte voor ons een exclusieve mixtape, en stond ons daarnaast te woord om zijn selectie van tracks toe te lichten: “Ik kom niet echt ver met waarom… waarom… hmmmm. Ik mix meestal wat lekker bij elkaar past, dus het is niet een toptien ofzo. In ieder geval wel wat ik zo ongeveer draai als DJ YobKiϟϟ.”

Misschien dat je denkt dat de visionairs van deze wereld niks te maken zouden mogen hebben met je seksleven, maar als hun oplossingen zo behulpzaam zijn als Tingotang, dan moet je je mening herzien. Je kunt wel lachen om dit filmpje, maar voordat men in de homoscene bedacht dat een uit de rechterkontzak bungelende blauwe zakdoek betekent dat je graag kolen in je kont geschept krijgt terwijl je Floortje wordt genoemd (ofzo), was het een chaos in deze wereld. Een chaos.

Voor het eerste deel van het nieuwe seizoen van Skate Europe gingen we naar Italië. Naast treinstation Milano Centrale en Giorgio Zattonni is er waarschijnlijk niet veel dat het algemene skatepubliek weet over Italiaans skateboarden.

Toen we in Rome aankwamen werden we prompt meegesleurd naar een nieuw skatepark tegenover de Cinecitta-studio’s, en zo’n beetje elke skater in Rome was er, want wie kan een vers betonnen skatepark weerstaan? We kregen de kans om met Ale Martoriati en Alessandro Gargiulo te praten over hoe het is om skater te zijn en geen reet op te hebben met voetbal, terwijl de rest van Rome daar compleet gestoord van is. Op weg naar Milaan hadden we een tussenstop bij Giorgio Zattonni, de eerste internationale pro van Italië, die we spraken over zijn leven. Toen kwam Milaan, waar we hebben geskate met Max Bonassi, de erkende vader van het Italiaanse skaten. Samen met Claudio Bernardini, zijn vriend voor het leven en ook een belangrijk skater, runt hij Bastard Clothing. Bastard is gevestigd in een oude bioscoop, waar een enorme houten schaal over het hele kantoor hangt. Dit zijn misschien niet de bekendste mensen in de skategeschiedenis, maar ze zijn wel het meest hardcore van allemaal.