Regie: Roland Emmerich
Nu in de bioscoop
De halve aardkloot is gefascineerd door 21 december 2012, de einddatum van de aarde volgens de Maya-kalender. In de donkere krochten van het internet doen mongoloïde winkelbediendes zich voor als doempriesters die beweren dat kometen de aarde kapot regenen en wanen Amerikaanse huismoeders zich als buitenaards doorgeefluik, die pleiten voor een nieuwe aarde. Er zijn ook semiwetenschappers die waarschuwen voor magnetische veldverstoringen en solarregen, waardoor de aarde uit haar ban vliegt, de aardkern opwarmt en wij overspoeld worden door ocean. De rampenfilmregisseur, Roland Emmerich, bekend van The Day After Tomorrow, maakte over dit laatste doemscenario een film, 2012. Een ode aan de toekomstige gruweldood van de mensheid.
De natuurlijke genocide van alles wat leeft is door de Duitse Emmerich vakkundig in beeld gebracht en is om doodsbang van te worden. Na het eerste kwartier werd ik met zulke overweldigende computergegenereerde verdrinkingsscènes en desastreuze aardbevingen en vulkaanuitbarstingen dat ik mijn moeder jammerend sms’te dat het mij speet dat ik haar vroeger altijd in haar gezicht spuugde en mijn kontspieren in de knoop kneep. Het plot deed ook niet echt haar best om mijn aandacht af te leiden van de gruwelijke special effects: De aarde vergaat, de elite weet het al en bouwt heimelijk een ark zodat alleen zij overleven. De filmheld, een doorsnee prutvader die te weinig tijd met zijn kinderen door heeft gebracht, komt hier achter en doet er alles aan om ook op de ark te komen. En ik wil niet te veel verklappen, maar dat lukt. Dan ben je echter wel 2,5 uur verder en drukt je blaas je onderbuik weg van de liters verzamelde angstplas. De aftiteling gold dan ook als startsein voor de WC-loop. Ik strompelde - mijn handen vakkundig op de drukpunten van mijn blaas geplaatst- met een horde stoffige recensenten naar de toilet om een tsunami aan afvalstoffen door mijn plasbuis te persen. Maar ik was te laat, de stortstraal overspoelde mijn broek en ontspanningsscheetjes zorgden voor Apocalyptische zwavelgeuren. 2012 is rampzalig.
NICOLAAS VEUL
Titel: 2012
Regie: Roland emmerich
Nu in de bioscoop
Distributeur: Sony Pictures
I like food.
Ok, de SFX waren verbazingwekkend. Ok, vatzige russen met een ultra zware stem zijn grappig. En ja, deze film gaat bezoekersaantallen breken want we horen elke ochtend nog steeds hetzelfde op de radio: “15 km op de A2 door kijkers naar de andere rijbaan”. Verder moet John Cusack gewoon weer lekker foute animatiefilms als Igor gaan inspreken want ik kan die zeikerige rattenkop niet meer zien na 2,5 uur rampzalige beelden. Leermomenten in 2012 voor mij waren wel dat een goed gevulde spaarrekening je leven kan redden en een Bombardier learjet in je garage geen overbodige luxe is over 3 jaar.
*** sterretjes
Het zien van deze film maakte ook mij fysiek een wandelend rampenplan.
Zo verschrikkelijk krijg je ze zelden. Snel weer vergeten.
Ik ben lang samen geweest met een man die geloofde in het einde der tijden.
Nu die film gaan zien, gaat me te ver. Als ik de recensie lees moet ik acuut kosten.
Heb ik ook nog plaatjes bij die verhaaltjes van mijn ex. Nee, daarvoor bedank ik.