Regie: Rachid Bouchareb
Nu in de bioscoop
Alles is rustig op Guernsey, een idyllisch eilandje in het Kanaal tussen Frankrijk en Groot-Brittannië. Elisabeth Summers gaat naar de kerk, deelt de laatste familienieuwtjes met haar overleden man en zorgt voor de beesten op haar boerderij. Iets zuidelijker loopt Ousmane door de Franse bossen. Ook hij is bezig met zijn geloof maar zijn gebeden gaan richting het oosten. Het is een prachtige zomerdag en er lijkt geen vuiltje aan de lucht. Niemand weet nog dat deze dag hun leven voor altijd gaat veranderen. Het is 7 juli 2005.
Hopelijk weet iedereen nog wat er op die datum gebeurde, maar waarschijnlijk zijn een hoop mensen dat alweer vergeten. Op die dag werd Londen opgeschrikt door Europa’s eerste zelfmoordaanslag, waarbij 56 mensen om het leven komen. Deze aanslagen dienen slechts als achtergrond voor de film, het verhaal gaat over Elisabeth en Ousmane. Beide hebben niet zo’n goede relatie met hun kinderen. Elisabeth heeft haar dochter Jane al twee jaar niet meer gezien en Ousmane verliet zijn zoon Ali toen hij zes was. Ze hebben niets meer gehoord van hun kind na de aanslagen en ze maken zich zorgen. Afzonderlijk besluiten ze om af te reizen naar Londen, op zoek naar hun kinderen.
Elisabeth arriveert in de multiculturele metropool die Londen is en raakt overdonderd door deze voor haar vreemde wereld. “Er zijn hier overal moslims’, klaagt ze tegen haar broer over de telefoon. Overweldigd door de grote stad dwaalt ze door de straten, terwijl ze posters ophangt en wanhopig mensen aanklampt in de hoop dat ze haar dochter hebben gezien. In dat opzicht is Ousmane, een Afrikaanse moslim, een stuk minder verdwaald. Hij kan tenminste rekenen op de steun en hulp van zijn moslim broeders. Hij begint zijn eigen zoektocht in een stad die hem vreemd is. Per toeval komen de twee elkaar een aantal keer tegen en dan blijkt dat hun kinderen elkaar kennen van een cursus Arabisch. “Arabisch? Wie spreekt er nou Arabisch?”, vraagt Elisabeth zich hardop af.
Het gaat zelfs nog verder want hun kinderen blijken een relatie te hebben, iets wat Elisabeth maar niet kan begrijpen. Ze vreest dat haar Jane bekeerd is tot de islam en dat ze betrokken was bij de aanslagen. Voor haar zijn moslims en terroristen zo met elkaar verbonden dat ze meteen uitgaat van het ergste. Elisabeth en Ousmane gaan verder met hun zoektocht en er ontstaat een zekere verstandhouding tussen deze heel verschillende mensen. De gezette boerin uit Guernsey en de graatmagere Afrikaan. Deze twee komen er naar verloop van tijd achter dat ze meer gemeen hebben met elkaar dan ze in eerste instantie denken, hoe cliché dat ook klinkt.
Deze twee hoofdrolspelers dragen de film van voor tot achter. Brenda Blethyn is subliem als het breekbare huisvrouwtje die verdwaasd ronddwaalt in een wereld die ze niet kan begrijpen. Haar wanhoop wordt haast voelbaar naarmate de zoektocht langer en langer duurt. En ook Ousmane, gespeeld door de Malinees Sotigui Kouyate, is een briljante rol. De statige Afrikaan is onverstoorbaar in zijn rol. Kalm en beheerst, terwijl de emoties steeds hoger beginnen op te lopen. De Frans-Algerijnse regisseur Rachid Bouchareb is er dankzij deze twee acteurs in geslaagd om een mooie, ingetogen film te maken. Eentje die niet draait om actie, dik aangezette dialoog en schreeuwerige beelden, maar om echte mensen, met echte emoties in de echte wereld. Deze film laat zien dat het ook anders kan. En na al dat big budget filmgeweld van de laatste tijd was ik daar wel weer eens aan toe.
TIM SPRENGERS
Titel: London River
Regie: Rachid Bouchareb
Nu in de bioscoop
Distributeur: Cinemien
Ga ik zeker kijken, ben benieuwd!
Was een mooie film! aanrader ik begrijp wel waarom Sotigui de silver bear heeft ontvangen!