Regie: Tony Scott
Nu in de bioscoop
Bij het zien van een geweldige film schieten woorden vaak tekort om te beschrijven hoe gruwelijk goed die was. En als je een tergend slechte film hebt gezien wil je soms aan de hele wereld wil verkondigen hoeveel schade die heeft toegebracht aan je netvlies. Maar in deze review van The Taking of Pelhalm 1 2 3 had ik net zo goed kunnen volstaan met een blanco scherm. Want wat moet je in godsnaam schrijven over een film die je op werkelijk elk gebied van het menselijk bewustzijn koud laat?
Welja, laat ik dan eerst maar eens beginnen met een stukje context. Oorspronkelijk is de The Taking of Pelhalm 1 2 3 een boek van John Godey, dat later in 1974 verfilmd werd. De film over een doortrapte kaping van een trein in de ondergrondse van New York bereikte in die jaren een bescheiden cultstatus. Tony Scott vond het anno 2009 blijkbaar noodzakelijk om er een hedendaagse versie van te maken, want "de wereld, en New York in het bijzonder, is erg veranderd sindsdien", aldus Scott. Scherpe observatie, Tony.
In Scott's versie speelt Denzel Washington de rol van Walter Garber. Hij is toezichthouder bij de New Yorkse ondergrondse, en zijn kennis van het metronetwerk wordt op de proef gesteld als een bende van vier criminelen een treinstel besluit te kapen. Met slechterik Ryder (John Travolta) als master mind van de kaping, zullen de gekaapten een voor een kogel door hun hoofd krijgen als de autoriteiten niet binnen een uur voldoen aan de betaling van tien miljoen dollar. Terwijl Garber ervoor probeert te zorgen dat er zo min mogelijk slachtoffers vallen, vraagt hij zich één ding af: hoe gaat het de criminelen lukken om uit de tunnels van de metro te ontsnappen?
Vaak kun je over films met een zelfde, totaal ongeïnspireerd plot zeggen: "ach, leuk geprobeerd". Die vlieger gaat voor Scott helaas niet op, want deze film ís al eens gemaakt. In een tijd waarin films over kapingen en enorme hoeveelheden losgeld nog spannend en origineel waren. Het feit dat New York zich vandaag de dag bevindt in een post-9/11 tijdperk en te maken heeft met een grote financiële crisis mogen voor Scott dan redenen genoeg zijn om een remake van het verhaal te maken, voor mij blaast dat totaal geen nieuw leven in het uitgekauwde kapingsthema, dat met Speed (1994) allang zijn hoogtepunt heeft bereikt.
Het resultaat is een film zoals je er al duizend hebt gezien: een kat-en-muis-spel in een beklemmende omgeving, een tikkende klok, een achtervolging door de straten van Manhattan met auto's die spontaan exploderen en uiteraard: een happy end. Natuurlijk, Washington en Travolta leveren goed acteerwerk, de actie en special effects zien er goed uit en er valt af en toe heus wel iets te lachen. Maar als je mij zou vragen of je deze film in de bioscoop moet gaan zien, dan zou ik tegen je zeggen: wacht nog even jaar of drie, want dan wordt deze film gegarandeerd uitgezonden op een totaal nutteloze, druilerige zondagavond. Op SBS 6.
GIJS VAN DER SANDEN
Titel: The Taking of Pelham 1 2 3
Regie: Tony Scott
Nu te zien in de bioscoop
Distributeur: Columbia Pictures
